راجح حلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
راجح حِلّی
زادروز ۱۱۷۴م/ ۵۷۰ق
حله
درگذشت ۱۲۳۰م/ ۶۲۷ق
دمشق
پیشه شاعر

راجح بن اسماعیل اسدی حِلّی با کُنیهٔ ابوالوفاء و لقب شرف‌الدین (۱۱۷۴–۱۲۳۰م) شاعر عراقی بود. نخست به بغداد رفت و نزد والیان آن جایگاهی یافت. سپس به حلب مهاجرت کرد و نزد ایوبیان نفوذ پیدا کرد. همان‌جا تا درگذشت ماندگار شد. او را با لقبِ شرف‌الدین مدح می‌نمودند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «صالح بن کیسان». در الأعلام. ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۱۰.