معمر بن مثنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مَعمَر بن مُثَنّیٰ
زادروز نوامبر ۷۲۸م/ رجب ۱۱۰ق
بصره
درگذشت ۸۲۵م/ ۲۱۰م
بصره
پیشه نویسنده، ادیب و نسب‌شناس
سبک دورهٔ اول عباسی
تأثیرپذیرفتگان ابن سلام جمحی

مَعمَر بن مُثَنّیٰ با کنیهٔ ابوعُبَیده (۷۴۷–۸۲۵م) شاعر و نویسندهٔ عراقی ارمنی‌اصل در سدهٔ دوم هجری بود. پدرش از باجروان ارمنستان بود. خود در بصره زاده شد و از اخفش کبیر و ابوعمرو بن العلاء و یونس بن حبیب آموخت. او را اباضی‌مذهب و شعوبی تند شدیدالتعصب بر عرب دانسته‌اند که «هیچ‌کس از زبانش سلامت نداشت». در بصره درگذشت و «هیچ‌کس در تشییع جنازه‌اش شرکت نجست». بیش از دویست اثر نگاشت.[۱][۲][۳]
حافظ بسیاری از اشعار و اخبار و انساب و از شاگردان خلیل ابن احمد بوده، و اولین بار درباره لغات و مجازات قرآن کتاب تالیف کرده است.[۴].

منابع[ویرایش]

  1. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۸۲. 
  2. ابن عماد حنبلی، عبدالحی. شذرات الذهب. ج. ۲. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۲۴. 
  3. خطیب بغدادی، ابوبکر احمد. تاریخ بغداد. ج. ۱۳. بیروت: دارالغرب الإسلامی، ۲۰۰۱. ۲۵۲. 
  4. فرهنگخواه، محمدرسول. دائرةالمعارف اسلامی. عطائی، خردادماه ۱۳۵۹. ۳۱۲.