علم‌الدین ایدمر محیوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علمُ الدین اَیدَمَر مُحیَوی
درگذشت ۱۲۵۲م/ ۶۵۰ق
قاهره
پیشه شاعر
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی»

اَیدَمَر مُحیَوی لقب گرفته به علمُ الدین و فخرُ التُرک (؟ -۱۲۵۲م) شاعر ترک‌تبار مملوکِ مصری در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود. با اینکه ترکی‌زبان بوده است اما در شعر عربی متین الترکیب وصف شده و از سروده‌هایش دریافته می‌شود که بر علوم روزگار دانا بوده است. از آثارش جز دیوان شعرش برجای نمانده است.[۱][۲][۳][۴]

منابع[ویرایش]