ابوعثمان مازنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابوعثمان مازنی
زادروز ۷۹۱م / ۱۸۵ق
بصره
درگذشت ۸۶۳م / ۲۴۹ق
بصره
پیشه زبان‌شناس، نویسنده
سبک دورهٔ اول عباسی
تأثیرگذاران اصمعی، صالح جرمی

بکر بن محمّد مازنی با کُنیهٔ ابوعثمان (۷۹۱–۸۶۳م) ادیب، زبان‌شناس و نویسنده عراقی در سدهٔ نهم میلادی بود. از اصمعی، صالح جرمی و ابوزید انصاری فراگرفت. در روزگار معتصم وارد بغداد شد و از علمای آنجا نیز فراگرفت. در روزگار واثق به سامرا رفت. او را از پیشوایان علم لغت، نحو، ادبیات، شعر روایی می‌دانند که در روزگار خود بسیار موثق بود. همچنین در علم کلام نیز شهرت داشت و گویند شیعه بود یا معتزلی.[۱] [۲] [۳][۴]

آثار[ویرایش]

  • کتاب فی القرآن
  • کتاب ما یَحلن فیه العامّة
  • کتاب الألف و اللام
  • کتاب التصریف
  • کتاب علل النحو
  • کتاب تفسیر
  • کتاب سیبویه
  • کتاب الدیباج
  • کتاب العروض
  • کتاب القوانی[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۶. ۲۹۳. 
  2. ابن خلّکان، احمد. وفیات الأعیان. ج. ۱. بیروت: دار صادر، ۱۹۷۲. ۱۶۲. 
  3. حموی، یاقوت. معجم الأدباء. ج. ۷. بیروت: دارالغرب الإسلامی، ۱۹۹۳. ۱۰۷. 
  4. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. ۲. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۱۱۳.