سجده (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لقمان سورهٔ سجده احزاب
شمارهٔ کتابت: ۳۲
جزء : ۲۱
نزول
شمارهٔ نزول: ۷۵
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۳۰
تعداد کلمات: ۳۷۸
تعداد حروف:
نسخه‌ای از نسخه‌های خطی صنعا شامل آیات انتهایی سوره سجده و آیات ابتدایی سوره احزاب به خط حجازی متعلق به قرن اول هجری.

سوره سجده سوره ۳۲ از قرآن است و ۳۰ آیه دارد. پانزدهمین آیه این سوره آیه سجده واجب دارد. این سوره مشهور به مکی بودن است اما برخی آیات ۱۸ تا ۲۰ را مدنی می‌دانند، گرچه سیاق این آیات نشاندهندهٔ مدنی بودن آنان نیست. این سوره الم تنزیل و مضاجع (به خاطر آیهٔ ۱۶ آن) نامیده شده‌است.

محتوای سوره پیرامون عظمت قرآن، نشانه‌های خدا در آسمان‌ها و زمین، آفرینش انسان، رستاخیز، سرنوشت مؤمنان و فاسقان، تاریخ بنی‌اسرائیل و موسی و امت‌های پیشین، و توحید است.[۱]

منابع[ویرایش متنی]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۱۷. دار الکتب الاسلامیه. ص. ص ۱۰۳–۱۰۵سوره سجده، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش متنی]