مائده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نساء سورهٔ مائده انعام
شمارهٔ کتابت: ۵
جزء : ۶ ۷
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۱۳
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۲۰
تعداد کلمات: ۲۷۶۱
تعداد حروف: ۱۲۵۴۰

سورهٔ مائده سورهٔ پنجم قرآن است، ۱۲۰ آیه دارد، و سوره‌ای مدنی است. کلمه مائده به معنای سفره آراسته از غذا می باشد و نامگذاری این سوره به دلیل ذکر داستان نزول مائده آسمانی برای یاران عیسی در آیهٔ ۱۱۴ این سوره صورت گرفته‌است. بنابر روایتی اسلامی، این سوره در حجةالوداع در بین راه مکه و مدینه نازل شده‌است . در بخش اول سوره، به مسئلهٔ ولایت در اسلام، تثلیث در مسیحیت، و قیامت و معاد پرداخته شده‌است. در قسمت های دیگر سوره، به مسائلی مانند وفای به عهد، عدالت اجتماعی، شهادت‌دادن با عدالت، حرام‌بودن کشتن انسان‌ها ضمن بیان کردن داستان هابیل و قابیل، و احکام غذاهای حلال و احکام وضو و تیمم پرداخته شده‌است.[۱] عقود و منقذه دو نام دیگر این سوره است.

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 4. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 241سوره مائده، مقدمه 

پیوند به بیرون[ویرایش]