ابن بری نحوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن بری نحوی
ابومحمد عبدالله بن بَرّی مَقدسی مصری
زادروز ۱۲ مارس ۱۱۰۶م/ ۵ رجب ۴۹۹ق
قاهره
درگذشت ۹ ژانویه ۱۱۸۷م/ ۲۷ شوال ۵۸۳ق
قاهره
پیشه زبان‌شناس، فقیه
آثار حواشٍ علی کتاب الصحاح

ابن بِریِ نَحوی (۱۲ مارس ۱۱۰۶ - ۹ ژانویه ۱۱۸۷م) (نسب: ابومحمد عبدالله بن بَرّی مَقدسی مصری) زبان‌شناس و فقیه مصری در سدهٔ ششم هجری بود. [۱][۲][۳][۴] [۵] [۶] [۷][۸] او را از بزرگانِ روزگارش در علم لغت و نحو نامبرده‌اند که به فقه نیز دانا بود.[۱]

زندگی[ویرایش]

در ۱۲ مارس ۱۱۰۶م/ ۵ رجب ۴۹۹ق در قاهره به دنیا آمد. نسب کاملش «ابومحمد عبدالله بن ابی‌الوحش بَرّی بن عبدالجبار بن برّی مَقدَسی مصری» ذکر شده است.[۱] علوم عربی زا نزد «ابوبکر محمد بن عبدالملک شنترنی» و «ابوطالب عبدالله بن محمد بن علی مُعافری» آموخت. از «ابوصادق مَدینی» و «ابوعبدالله رازی» حدیث فراگرفت. برای تدریس در مسجد جامع عمرو عاص در فسطاط، قاهره برگزیده شد. در دیوانِ انشاء بالاترین بازبین بود و هیچ نامه و نگاره‌ای از دولت به امیری یا پادشاهی نگاشته نمی‌شد مگر آنکه آن را بازبینی می‌کرد.[۱] درگذشت ابن بری در ۲۷ شوال ۵۸۳ق/۹ ژانویه ۱۱۸۷م روی داد.[۱]

آثار[ویرایش]

  • حواشٍ علی کتاب الصحاح
  • الُباب فی الرد علی ابی‌محمد بن الخَشّاب
  • شرح شواهِد الإیضاح
  • غلطُ الضُعفاء من أهل الفقه

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۳۸۹. 
  2. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. ۴. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۲۷۳. 
  3. زرکلی, خیرالدین. الأعلام. ج. 4. بیروت: دارالعلم للملایین, 2002. 200. 
  4. ابن خلّکان، احمد. وفیات الأعیان. ج. ۱. بیروت: دار صادر، ۱۹۷۲. ۴۸۱. 
  5. سیوطی، جلال‌الدین. بغیة الوعاة فی طبقات اللغویین و النحاة. بیروت: دارالغرب الإسلامی، ۱۹۹۳. 
  6. ذهبی، محمد بن احمد. سیر أعلام النبلاء. دمشق: مؤسسة الرسالة، ۲۰۰۱. طبقه:۳۰، جز:۱۱، ص ۱۳۶. 
  7. درویش، عيد مصطفى. ابن بري وجهوده في النحو واللغة والتصريف. قاهره: عالم اللغة، ۱۹۸۵. مقدمه. 
  8. الغزّی، شهاب‌الدین. دیوان الإسلام. ج. ۱. بیروت: دارالکتب العلمیة، ۱۹۹۰. ۳۴۵.