آیه اخوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آیه اخوت دهمین آیه از سوره حجرات است که پیرامون یکی از شعارهای اساسی و ریشه‌دار اسلامی و برادری میان محمد و علی است.[۱][۲][۳]

متن و ترجمه[ویرایش]

  • ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾(سورهٔ حجرات-آیهٔ ۱۰)
  • در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید.
  • The believers are but brethren, therefore make peace between your brethren and be careful of (your duty to) Allah that mercy may be had on you.

تفسیر[ویرایش]

سنی[ویرایش]

تفاسیر سنی همچون تفسیر ابن عربی، التحریر و التنویر، تفسیر القرآن العظیم، پیرامون آیه اینگونه توضیح داده اند که در آیه اشاره به تساوی بین افراد و عدم تفاوت از نظر قوم و قبیله و نژاد و معیار برتری تقوا[۴]، وجوب اصلاح بین برادران دینی[۵] برادری مومنان در دین[۶] شده است.

شیعی[ویرایش]

در مجمع البیان و برهان فی تفسیر القرآن ذیل آیه اینگونه آمده است:

پس از آنکه آیه "انما المومنون إِخوة" نازل شد، محمد میان مسلمانان پیمان اخوت برقرار کرد، بین ابو بکر و عمر و بین عثمان و عبد الرحمن و بین فلان تا اینکه بین تمام یارانش هر کس طبق منزلتش با دیگری پیمان اخوت بسته شد، سپس به علی بن ابی طالب گفت: تو برادر من هستی و من برادر توام.[۲][۳]

پانویس[ویرایش]

  1. برگزیده تفسیر نمونه، ج ۴، ص ۵۰
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ تفسیر برهان، ج ۴، ص ۲۰
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۲۳، ص ۲۰۳
  4. تفسیر ابن عربی، ج ۲، ص ۲۷۶
  5. التحریر و التنویر، ج ۲۶، ص ۲۰
  6. تفسیر القرآن العظیم، ج ۷، ص ۳۵۰

منابع[ویرایش]

  • منابع سنی

ابن عربی. تفسیر ابن عربی، ج۲. ۲۷۶. 
ابن عاشور محمد بن طاهر. التحریر و التنویر، ج ۲۶. ۲۰۳. 
ابن کثیر. تفسیر القرآن العظیم، ج۷. ۲۷۶. 

  • منابع شیعی

گروهی از مترجمان. مجمع البیان، ج ۲۳. ۲۰۳. 
سید هاشم بحرانی. برهان، ج۴. ۲۰. 
ناصر مکارم شیرازی. تفسیر نمونه، ج ۴. ۵۰.