نساء

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سورهٔ ۴ قرآن
نساء
زنان
An-Nisa.svg
دسته‌بندیمدنی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۹۲
جزء۴ و ۵ و ۶
حزب‌۱۶–۲۱
شمار آیه‌ها۱۷۶
شمار واژه‌ها۳۶۸۷
شمار حرف‌ها۱۶۷۸۰
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
آل عمران
مائده

نساء سورهٔ چهارم قرآن با ۱۷۶ آیه و سوره‌ای مدنی است. سوره نسا از نظر ترتیب نزول، بعد از سورهٔ ممتحنه قرار دارد و دومین سورهٔ طولانی قرآن پس از بقره است. این سوره به دلیل بحث‌های فراوان آن در مورد احکام و حقوق زنان «نساء» نامگذاری شده‌است. بخشی از احکامی که در این سوره آمده‌است به این شرحند:[۱]

  1. دستورهای نگهداری از یتیمان
  2. قوانین ارث
  3. قوانین ازدواج
  4. قوانین مربوط به خانواده
  5. حقوق و وظایف افراد جامعه در قبال یکدیگر
  6. حکومت اسلامی

مباحث دیگری نیز در زمینهٔ دعوت به ایمان، بیان سرگذشت گذشتگان، معرفی دشمنان، و اهمیت هجرت در این سوره آمده‌اند.[۱] قبل از وارد شدن به تشریح حقوق و احکام، در ابتدای سوره ذکر شده که جوامع انسانی ازیک زن و مرد و سپس افزون شدن زنان و مردان تشکیل شده‌است و توصیه به شناختن وظایف انسان در جامعه و توجه به نزدیکترین انسان‌ها یعنی خویشاوندان می شود (واتقو الله الذی تسائلون به و الارحام). در بیان حقوق و احکام، اولین مورد، حقوق بی سرپرستان (یتیمان) است و درباره سوء استفاده از دارائی های آنان هشدار می دهد و آنرا گناهی بزرگ (حوباً کبیراً) می داند ولی در ادامه سوره، مدیریت اموال آن‌ها را تا سنی که رشد پیدا کردند و چگونگی برگردان اموال به آنها را شرح می‌دهد. این سوره از سوره‌هایی است که دارای بیشترین احکام اسلامی است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۳. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۲۷۳–۲۷۵سوره نساء، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]