شعراء

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۲۶ قرآن
شعراء
Ash-Shu'ara.svg
دسته‌بندی مکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول ۴۷
جزء ۱۹
شمار آیه‌ها ۲۲۷
شمار واژه‌ها ۱۳۲۲
شمار حرف‌ها ۵۵۱۷
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
فرقان
نمل
نسخه خطی از سوره شعراء در شهر آچه اندونزی

سوره شعراء سوره ۲۶ از قرآن است و ۲۲۷ آیه دارد. تمام این سوره به جز چهار آیهٔ آخر آن مکی هستند. نام آن از آیه ۲۲۴ آن گرفته شده‌است که در مورد شاعران بی‌هدف سخن می‌گوید. به مانند دیگر سوره‌های مکی، عمده تمرکز این سوره پیرامون مسائل اعتقادی مانند توحید، معاد، نبوت، اهمیت قرآن، و داستان‌های پیامبران پیشین است. دستورهایی به پیامبر اسلام در زمینهٔ چگونگی دعوت و برخورد با مؤمنان و نوید به مؤمنان و انذار کافران پایان‌بخش این بخش از سوره است. این سوره از نظر تعداد آیات دومین سورهٔ بلند قرآن پس از بقره است، گرچه از نظر تعداد کلمات چنین نیست.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۱۵. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۱۷۹–۱۸۰سوره شعراء، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]