عصر (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره عصر در مکه نازل شده و دارای ۳ آیه است. کلمه عصر به معنی زمان، بعد از ظهر، فشار، و… آمده‌است. مفسرین، عصر را به معانی گوناگونی بیان کرده‌اند: عصر نبوت، عصر نزول قرآن، عصر قیامت، عصر دولت مهدی، نماز عصر، روزگار و…


تکاثر سورهٔ عصر همزه
شمارهٔ کتابت: ۱۰۳
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۳
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۳
تعداد کلمات: ۱۸
تعداد حروف: ۹۵

نزول[ویرایش]

این سوره در سال اول بعثت بعد از سوره انشراح نازل شده‌است.

مسلمانان صدر اسلام وقت خدا حافظی و جدا شدن از یکدیگر سوره عصر می‌خواندند[۱]

محتوای سوره[ویرایش]

در این سوره سخن از زیانکار بودن همه انسان‌ها به میان می‌آید، و فقط یک گروه را که دارای:

  • ایمان
  • عمل صالح
  • سفارش یکدیگر به حق
  • سفارش یکدیگر به صبر

هستند را استثنا کرده و زیانکار نمی‌داند.

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از امام جعفر صادق روایت شده: فی نوافله بعثه الله یوم القیامة مشرقا وجهه ضاحکا سنه قریرة عینه حتی یدخل الجنة

هرکس سوره «والعصر» را در نمازهای نافله بخواند خداوند او را در قیامت برمی‌انگیزد در حالی که صورتش نورانی، چهره اش خندان و چشمش (به نعمتهای الهی) روشن است، تا داخل بهشت شود.

متن سوره با ترجمه فارسی[ویرایش]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَ الْعَصْرِ (۱)

سوگند به عصرِ [ غلبه حقّ بر باطل ]،

إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ (۲)

که واقعاً انسان دستخوشِ زیان است.

إِلاَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ تَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ (۳)

مگر کسانی که گرویده و کارهای شایسته کرده و همدیگر را به حقّ سفارش و به شکیبایی توصیه کرده‌اند.

متن سوره با ترجمه انگلیسی[ویرایش]

In the name of Allah the merciful and the compassionate

1. (By (the Token of) Time (through the ages

2. Verily Man is in loss

3. Except such as have Faith, and do righteous deeds, and (join together) in the mutual teaching of Truth, and of Patience and Constancy

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. قرائتی؛ محسن؛ تفسیر نور؛ ذیل سوره عصر.