برهان بقاعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برهان‌الدین بقاعی
زادروز ۱۴۰۷/ ۸۰۹
خربه، شام
درگذشت ۲ اکتبر ۱۴۸۰/ ۱۸ رجب ۸۸۵
دمشق
تبار عرب شامی
تحصیلات نزد ابن حجر عسقلانی
پیشه مفسر، محدث، اصولی، فقیه، لغوی و نحوی
شناخته‌شده برای رقابت با شمس‌الدین سخاوی
آثار اشعار

ابوالحسن، ابراهیم بن عمر بِقاعی شهرت‌یافته به برهان/الدین بقاعی (۱۴۰۷-۱۴۸۰) فقیه، ادیب، تاریخ‌نگار، زبان‌شناس و مفسر شامی بود.[۱][۲][۳][۴]

زندگی[ویرایش]

نسب کاملش «برهان‌الدین ابوالحسن ابراهیم بن عمر بن حسن بن رُباط بن علی بن ابی‌بکر خِرباوی بِقاعی» ذکر شده. زادهٔ روستای خربة روحه (از توابع شهرستان راشیا استان بقاع) در ۱۴۰۷/ ۸۰۹ بود. در حملهٔ بنو مزاحم به این روستا در ۱۴۱۸/ ۸۲۱، بسیاری از اهالی مهاجرت کردند و برهان‌الدین به دمشق رفت. آنجا علوم قرآنی و قرائت خواند. میان او و شمس‌الدین سخاوی، از رقابت و کشمکش ذکر شده است. برهان‌الدین به حج رفت و بسیار سفر کرد، سپس به دمشق بازگشت و همان‌جا در ۱۸ رجب ۸۸۵/۲ اکتبر ۱۴۸۰ درگذشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۸۷۲. 
  2. "برهان الدین البقاعی". کتابخانهٔ شامله. بازبینی‌شده در ١٤/٨/٢٠١٦. 
  3. بعلبکی، منیر. فرهنگ‌زندگی‌نامهٔ المورد. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۹۲. ۱۰۸. 
  4. زرکلی، خیرالدین. «البِقاعی». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۵۶. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶.