ابن عامر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوعمران عبدالله ابن عامر دمشقی از قراء سبعه‌است. او در زمان عمر بن عبدالعزیز و قبل و بعد از آن، امام مسجد دمشق (مسجد جامع اموی) و قاضی و پیشوای آنجا بوده و از معمرترین قراء سبعه به شمار می‌رود. او در سال ۱۱۸ هجری قمری درگذشت.

کسانی که از وی روایت کرده‌اند:

  • هشام (ابن عمار ابن نصیر)
  • ابن ذَکْوان (ابو عمرو عبدالله ابن احمد)

منابع[ویرایش]