پرش به محتوا

ابن عامر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ابوعمران عبدالله ابن عامر دمشقی از قراء سبعه است. او در زمان عمر بن عبدالعزیز و قبل و بعد از آن، امام مسجد دمشق (مسجد جامع اموی) و قاضی و پیشوای آنجا بوده و از معمرترین قراء سبعه به‌شمار می‌رود. او در سال ۱۱۸ هجری قمری درگذشت.[۱][۲][۳][۴][۵]

کسانی که از وی روایت کرده‌اند:

  • هشام (ابن عمار ابن نصیر)
  • ابن ذَکْوان (ابو عمرو عبدالله ابن احمد)

منابع[ویرایش]

  1. Aisha Bewley, The Seven Qira'at of the Qur'an. International Islamic University Malaysia. Accessed April 18, 2016.
  2. Muhammad Ghoniem and MSM Saifullah, The Ten Readers & Their Transmitters. (c) Islamic Awareness. Updated January 8, 2002; accessed April 11, 2016.
  3. Shady Hekmat Nasser, Ibn Mujahid and the Canonization of the Seven Readings, p. 49. Taken from The Transmission of the Variant Readings of the Qur'an: The Problem of Tawaatur and the Emergence of Shawaadhdh. Leiden: Brill Publishers, 2012. شابک ‎۹۷۸۹۰۰۴۲۴۰۸۱۰
  4. Claude Gilliot, Creation of a fixed text, pg. 50. Taken from The Cambridge Companion to the Qur'an by Jane Dammen McAuliffe. Cambridge: Cambridge University Press, 2006. شابک ‎۹۷۸۰۵۲۱۵۳۹۳۴۰
  5. Shady Nasser, Canonization, pg. 129.