هیثم بن عدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هَیثَم بن عُدَی
زادروز ۷۴۷م/۱۳۰ق
کوفه
درگذشت ۸۲۴م/ ۲۰۹ق
فم الصلح، واسط
پیشه زبان‌شناس، محدث
سبک دورهٔ اول عباسی

ابوعبدالرحمان، هیثم بن عُدَی طایی (۷۴۷–۸۲۴م) زبان‌شناس، نویسنده و محدث عراقی در سدهٔ دوم هجری بود. او به منصور، مهدی و هارون‌الرشید پیوست، هم‌نشین شد و سرگذشتشان را روایت نمود. علمای حدیث او را در موثق نمی‌دانند. از سوی هارون‌الرشید مدت بسیاری برای موضوعی دربارهٔ ازدواجش زندانی شد.[۱][۲][۳]

آثار[ویرایش]

  • هبوط آدم و افتراق العرب
  • نزول العرب بخراسان و السواد
  • بیوتات العرب
  • المثالب الکبیرة
  • المُعَمِّرین
  • نسب طیء
  • الدولة
  • تاریخ العجم و بنی‌أمیه
  • تاریخ الاشراف الکبیر
  • اخبار زیاد بن ابیه
  • خِطط الکوفة
  • النساء
  • فخر أهل الکوفه علی أهل البصره
  • قضاء الکوفه و البصره
  • أخبار حسن بن علی
  • التاریخ
  • الصوائف
  • الخوارج
  • النوادر
  • مقطعات الأعراب
  • أخبار الفرس

منابع[ویرایش]

  1. خطیب بغدادی، ابوبکر احمد. تاریخ بغداد. ج. ۱۴. بیروت: دار الغرب الإسلامی، ۲۰۰۱. ۵۰. 
  2. ابن عماد حنبلی، عبدالحی. شذرات الذهب. ج. ۲. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۱۹. 
  3. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۸۱.