ترجمه قرآن به زبان فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان فارسی اولین و قدیمی‌ترین زبانی است که قرآن به آن ترجمه شد. نخستین ترجمه را ترجمه آیاتی از قرآن در نامه پیامبر اسلام به خسرو پرویز می‌دانند و قدیمی‌ترین مترجم را سلمان فارسی.

گفته‌اند که سلمان فارسی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به «به نام یزدان بخشاینده» ترجمه کرده[۱] و به اعتقاد برخی، او برای نخستین بار سوره حمد را به فارسی ترجمه کرد. از مهمترین مترجمان قرآن به زبان فارسی، شیخ عباس مصباح زاده و الهی قمشه‌ای و همچین ناصر مکارم شیرازی بوده‌اند.

از جمله ترجمه‌های سبک نوین قرآن که محتوای آن با دید تفسیری است، ترجمه قرآن محمد صادقی تهرانی است. وی نام آنرا ترجمان وحی گذارده و بر خلاف روش دیگران «بسم الله الرحمن الرحیم»[۲] را «به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان» ترجمه کرده‌است.

از بین ۱۷۵ ترجمه قرآن به فارسی، تنها ۱۰۰ ترجمه کامل بوده و از بین این ۱۰۰ ترجمه نیز ۵۰ ترجمه مربوط به ۷۰ سال اخیر (تا سال ۱۳۹۶) است. ترجمه «تفسیر طبری» به‌عنوان نخستین ترجمه از قرآن که به‌صورت کامل باقی مانده‌است، «تفسیر سورآبادی» به‌عنوان فصیح‌ترین و استوارترین ترجمه کهن قرآن، «ترجمه ابوالفتوح رازی» به‌عنوان نخستین ترجمه شیعی قرآن و «ترجمه کشف‌الاسرار» به‌عنوان مهم‌ترین ترجمه عرفانی قرآن به فارسی شناخته می‌شود.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. بهاءالدین خرمشاهی. «قرآن و قرآن‌پژوهی». وب‌گاه الشیعه. 
  2. کتاب ترجمان وحی - به ترجمه محمد صادقی تهرانی - چاپ اسوه -انتشارات شکرانه - 1385
  3. "پدیدآورنده «قرآن کریم با چهار ترجمه کهن»: نیت ما زنده کردن ترجمه‌های استوار و دقیق فارسی دری بود". 2017. فرهنگ امروز. Accessed December 29 2017. [۱].

منابع[ویرایش]