شمس‌الدین سخاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شمس‌الدین سَخاوی
زادروز ژانویه ۱۴۲۸/ ربیع‌الاول ۸۳۱
قاهره
درگذشت ۱۰ مه ۱۴۹۷/ ۲۸ شعبان ۹۰۲ق
مدینه
تبار عرب مصری
تحصیلات نزد ابن حجر عسقلانی
پیشه محدث، تاریخ‌نویس، مدرس، مؤلف،
تأثیرگذاران آنان که نزدشان حدیث آموخت یا اجازهٔ نقل گرفت: آسیه شیبانی، مؤنسه بکری، عایشه بالسی، عایشه حلبی، انس بنت عبدالکریم، خدیجه زیلعی، [بدور مریسی]]
آثار الضوء اللامع لأهل القرن التاسع

شمس‌الدین سخاوی (۱۴۲۸-۱۴۹۷) تاریخ‌نگار، محدث و عالِم مصری بود.[۱][۲][۳]

زندگی[ویرایش]

نسب کاملش «شمس‌الدین ابوالخیر محمد بن عبدالرحمان بن محمد بن ابی‌بکر ابن عثمان بن محمد سخاوی» ذکر شده است. ریشهٔ خانوادگی‌اش از سخا (کفر الشیخ) بود اما زادگاه خودش قاهره، در ژانویه ۱۴۲۸/ ربیع‌الاول ۸۳۱ بود. از ابن حجر عسقلانی دانش آموخت و از شاگردان برجسته‌اش به شمار می‌رفت. پس از درگذشت استادش، به شهرهایی از مصر سفر کرد؛ سپس به شام و حجاز بارها رفت: بار نخست در ۸۷۰ حج گذارد، بار دوم در ۸۸۵ق، بار سوم در ۸۹۶ق. تا سال ۸۹۸ق در مکه بماند. درگذشتش در مدینه، در ۱۰ مه ۱۴۹۷/ ۲۸ شعبان ۹۰۲ق بود.[۱]

آثار[ویرایش]

  • الضوء اللامع لأهل القرن التاسع
  • الإعلام بالتوبیخ لمن ذم التاریخ،
  • وجیز الکلام بذَیل دُول الاسلام،
  • الکوکب المضیء،
  • التِبر المسبوک فی ذیل السلوک،
  • القول المُنبی عن ترجمة ابن عربی

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۸۹۰. 
  2. "السخاوی، شمس الدین". کتابخانهٔ شامله. بازبینی‌شده در ١٤/٨/٢٠١٦. 
  3. عبدالله عنان، محمد. «شمس الدین السخاوی، حیاته وتراثه». مجلهٔ الرسالة، ش. ۱۰۴.