انعام (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مائده سورهٔ انعام اعراف
شمارهٔ کتابت: ۶
جزء : ۷ ۸
نزول
شمارهٔ نزول: ۵۵
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۶۵
تعداد کلمات: ۲۹۷۱
تعداد حروف: ۱۳۰۴۷

سورهٔ انعام سورهٔ ۶ام قرآن است و ۱۶۵ آیه‌است. همانند سوره‌های مکی، محتوای این سوره پیرامون اعتقادات پایه‌ای اسلام است اما بیشتر روی مسئلهٔ یگانه‌پرستی و مبارزه با شرک و بت‌پرستی تاکید دارد. بر اساس روایات اهل بیت تمام این سوره یکجا نازل شده‌است. برگزاری جلسات ختم انعام برای قرائت این سوره از آداب و رسوم مسلمانان برای حل مشکلاتشان است.[۱]

فضیلت سوره[ویرایش]

«سوره‌ی انعام یکباره فرو فرستاده شد و هفتاد هزار فرشته آن را با آوای تسبیح و لا اله الا الله و تکبیر همراهی نمودند، هر که آن را بخواند، او را تا روز قیامت ستایش خواهند کرد.»

[۲]

«سوره‌ی انعام در یک جمله‌ای نازل شد و هفتاد هزار فرشته آن را همراهی کردند، و آن را ارج نهادند و بزرگ داشتند؛ زیرا در هفتاد جای از آن، نام خداوند ذکر شده است و اگر مردم می‌دانستند چه فضیلتی در خواندن آن نهفته است، آن را مهمل نمی‌گذاشتند.»

[۳]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 5. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 143-144سوره انعام، مقدمه 
  2. الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.
  3. الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]