انعام (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۶ قرآن
انعام
Al-An'am.svg
دسته‌بندیمکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۵۵
جزء۷ و ۸
شمار آیه‌ها۱۶۵
شمار واژه‌ها۲۹۷۱
شمار حرف‌ها۱۳۰۴۷
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
مائده
اعراف

سورهٔ انعام سورهٔ ۶ام قرآن است و ۱۶۵ آیه‌است. همانند سوره‌های مکی، محتوای این سوره پیرامون اعتقادات پایه‌ای اسلام است اما بیشتر روی مسئلهٔ یگانه‌پرستی و مبارزه با شرک و بت‌پرستی تاکید دارد. بر اساس روایات اهل بیت تمام این سوره یکجا نازل شده‌است. برگزاری جلسات ختم انعام برای قرائت این سوره از آداب و رسوم مسلمانان برای حل مشکلاتشان است.[۱]

فضیلت سوره[ویرایش]

«سوره‌ی انعام یکباره فرو فرستاده شد و هفتاد هزار فرشته آن را با آوای تسبیح و لا اله الا الله و تکبیر همراهی نمودند، هر که آن را بخواند، او را تا روز قیامت ستایش خواهند کرد.»

[۲]

«سوره‌ی انعام در یک جمله‌ای نازل شد و هفتاد هزار فرشته آن را همراهی کردند، و آن را ارج نهادند و بزرگ داشتند؛ زیرا در هفتاد جای از آن، نام خداوند ذکر شده است و اگر مردم می‌دانستند چه فضیلتی در خواندن آن نهفته است، آن را مهمل نمی‌گذاشتند.»

[۲]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۵. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۱۴۳-۱۴۴سوره انعام، مقدمه
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]