ابن ابی دنیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن ابی دنیا
نام اصلی أبوبکر عبدالله بن محمد بن عبید بن سفیان بن قیس البغدادی الأموی القرشی
زمینهٔ کاری تاریخ اسلام، علم حدیث، اخلاق
زادروز ۲۰۸هـ/۸۲۳م
بغداد
مرگ ۲۸۱هـ/۸۹۴م
پیشه معلم، مورخ و حدیث‌شناس
اثرپذیرفته از ابن سعد

أبوبکر عبدالله بن محمد بن عبید بن سفیان بن قیس البغدادی الأموی القرشی (۲۰۸هـ/۸۲۳م بغداد—۲۸۱هـ/۸۹۴م بغداد) نویسندهٔ عرب بود. اگرچه بنی‌امیه او را از بردگی آزاد کرده‌بودند، او آموزگار تعدادی از شاهزادگان عباسی بود که بعدها دو تن از آنان به نام‌های المعتضد و المکتفی به خلافت رسیدند. او زندگی زاهدانه‌ای داشت و پیوسته در حال تدریس بود و دنیا را مذموم می‌دانست. در حدیث، او تنها توسط شیعه ضعیف شمرده می‌شود. تعداد نوشته‌های او به بیش از ۱۰۰ می‌رسد و چندین کتاب تاریخی هم نوشته‌است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]