منصور نمری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
منصور نمری
منصور نمری
زادروز ؟
رأس العین، جزیره ابن عمر
درگذشت ۸۰۴م/ ۱۸۸ق
رأس العین، جزیره ابن عمر
پیشه شاعر
آثار اشعار

ابوالفضل منصور نَمَری یا نُمِیری (؟ -۸۰۴م) (نسب: منصور بن سَلَمه بن زبرقان، سعدی خزرجی) شاعر عراقی در سدهٔ دوم هجری بود. او را از شاگردان عمرو بن کلثوم عتابی دانسته‌اند، از این راه به فضل بن یحیی برمکی نیز پیوست و نزد هارون‌الرشید نیز جایگاهی یافت. نمری به تشیع گرایش داشت. فنون شعری اش مدح و هجو، غزل و وصف است. اشعارش در مدح اهل بیت مشهور است.[۱] [۲]

منابع[ویرایش]

  1. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۳۹. 
  2. مصطفی، محمود. إعجام الأعلام. بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۹۸۳. ۱۸۹.