قارعه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره قارعه در مکه نازل شده و دارای ۱۱ آیه است. کلمه قارعه به معنی کوبنده است.


عادیات سورهٔ قارعه تکاثر
شمارهٔ کتابت: ۱۰۱
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۳۰
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۱
تعداد کلمات: ۴۰
تعداد حروف: ۱۸۴

نزول[ویرایش]

بعد از سوره قریش، در مکه در اوائل بعثت نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره بطورکلی از معاد و مقدمات آن سخن می‌گوید، و انسان‌ها را به دو گروه تقسیم می‌کند:

  • گروهی که اعمالشان در میزان عدل الهی سنگین است: پاداششان زندگانی سراسر رضایتبخش در جوار رحمت حق
  • گروهی که اعمالشان سبک و کم وزن است و سرنوشتشان آتش داغ و سوزان جهنم.

فضیلت سوره[ویرایش]

کسی که سوره قارعه را بخواند خداوند متعال او را از فتنه دجال و ایمان آوردن به او حفظ می‌کند، و او را در قیامت از چرک جهنم دور می‌دارد. انشاالله.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]