اعلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سوره اعلی (خوانده می‌شود: اعلا) یک سوره مکی و دارای ۱۹ آیه است.

سورهٔ ۸۷ قرآن
اعلی
Al-Ala.svg
دسته‌بندیمکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۸
جزء۳۰
شمار آیه‌ها۱۹
شمار واژه‌ها۷۳
شمار حرف‌ها۳۲۳
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
طارق
غاشیه
نسخه خطی از آیات سوره اعلی متعلق به عصر ممالیک

محتوای سوره

این سوره در حقیقت از دو بخش تشکیل یافته:

  • بخشی که در آن روی سخن به شخص پیامبر است و دستوراتی را در زمینه تسبیح پروردگار، و ادای رسالت، به او می‌دهد، و اوصاف هفتگانه‌ای از خداوند بزرگ دراین رابطه می‌شمرد.
  • و بخش دیگری که از مؤمنان خاشع، و کافران شقی، سخن به میان می‌آورد، و عوامل سعادت و شقاوت این دو گروه را به‌طور فشرده در این بخش بیان می‌کند.

و در پایان سوره اعلام می‌دارد که این مطالب تنها در قرآن مجید نیامده‌است، بلکه حقایقی است که در کتب و صحف پیشین، صحف ابراهیم و موسی، نیز بر آن تأکید شده‌است.

فضیلت تلاوت سوره

در حدیثی از محمد می‌خوانیم: «هرکس سوره اعلی را بخواند خداوند به عدد هر حرفی که بر ابراهیم و موسی و محمد نازل کرده ده حسنه به او عطا می‌فرماید».

و در حدیث دیگری از جعفر صادق می‌خوانیم: «کسی که سوره اعلی را درفرائض یا نوافل خود بخواند، روز قیامت به او گفته می‌شود: از هریک از درهای بهشت می‌خواهی وارد شو ان شااللّه».

از مجموعه روایاتی که در این زمینه رسیده استفاده می‌شود که این سوره از اهمیت خاصی برخوردار است، تا آنجا که در حدیثی از علی می‌خوانیم: «این سوره محبوب پیغمبر بود».

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون

منابع