ایوبیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Ayyubid dynasty
ایوبیان

 

 

۱۱۷۱۱۳۴۱

پرچم

ایوبیان در سال ۱۱۸۸
ایوبیان در سال 1188
پایتخت قاهره (۱۱۷۴–۱۲۵۰)
زبان‌(ها) عربی

کردی

دین اسلام سنی (تصوف)
دولت سلطان (کنفدراسیون اصالت)
سلطان
 - ۱۱۷۴–۱۱۹۳ صلاح الدین
تاریخچه
 - تأسیس ۱۱۷۱
 - انقراض ۱۳۴۱
مساحت ۳۷۵۰۰۰۰کیلومترمربع (۱٬۴۴۷٬۸۸۳مایل‌مربع)
جمعیت
 -  حدود ۱۱۹۰ ۷۲۰۰۰۰۰ 
یکای پول دینار
امروزه بخشی از  مصر
 عراق
 اسرائیل
 اردن
 لبنان
 لیبی
 فلسطین
 عربستان سعودی
 سودان
 سوریه
 تونس
 ترکیه
 یمن

ایوبیان دودمانی کرد بودند که توسط صلاح الدین ایوبی به مرکزیت مصر ایجاد شد. این سلسله در طول قرون ۱۲ و ۱۳ میلادی بر بخش عظمی از خاورمیانه حکم می‌راند. این سلسله پس از دودمان فاطمیان و زنگیان به حکومت رسید و دست به فتوحات گسترده‌ای در سراسر خاورمیانه زد و در نهایت صلاح الدین با شکست پادشاهی اورشلیم در جنگ حطین سرزمین‌های مقدس را ضمیمه خاک ایوبیان کرد.

سقوط[ویرایش]

مهمترین دلیل سقوط ایوبیان حمله مغولان بود اما ظهور ممالیک و سقوط حلب هم تأثیرات زیادی بر آن گذاشت.

فرمانروایان ایوبی[ویرایش]

سلطان صلاح الدین ایوبی ۱۱۷۴–۱۱۹۳
سلطان عثمان العزیز ۱۱۹۳–۱۱۹۸
سلطان نصیر الدین محمد ۱۱۹۸–۱۲۰۰
سلطان سیف الدین ابوبکر اول ۱۲۰۰–۱۲۱۸
سلطان کمیل ۱۲۱۸–۱۲۳۸
سلطان سیف الدین ابوبکر دوم ۱۲۳۸–۱۲۴۰
سلطان صالح ایوب ۱۲۴۰–۱۲۴۹
سلطان معظم توران شاه ۱۲۴۹–۱۲۵۰
ملکه شجر الدر ۱۲۵۰–۱۲۵۴
سلطان اشرف موسی (تشریفاتی) ۱۲۵۰–۱۲۵۴

شاخه‌های بعدی ایوبیان[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای عربی.