ناصرالدین عبدالله بیضاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ناصرالدین عبدالله بیضاوی
عنوان ناصرالدین عبدالله بیضاوی
درگذشته ۶۸۵ قمری (۱۲۸۶ میلادی)
لقب سنی
فقه شافعی
عقیده اشاعره
علاقه اصلی تفسیر قرآن
اثر معروف انوار التنزیل و اسرار التأویل

ناصرالدین عبدالله بیضاوی نام کامل وی: ( ناصرالدین أبو سعید أو أبو الخیر عبدالله بن أبی القاسم عمر بن محمد بن أبی الحسن علی البیضاوی الشیرازی الشافعی) از قضات و افاضل قرن هفتم هجری است. قاضی بیضاوی در بیضا متولد شد و در شیراز به تحصیل علوم پرداخت. وی قبل از رفتن به تبریز مدتی در عهد اتابکان فارس در فارس مقام قاضی‌القضاتی داشت. بعداً به تبریز رفت و تا پایان عمر در آن شهر به تألیف و تدریس و امر قضاوت مشغول بود. بیضاوی معاصر با خواجه نصیرالدین طوسی و قطب‌الدین شیرازی و مصاحب و دوست آنان بود. در مورد سال وفات قاضی اختلاف هست. احتمالاً فوت او مابین سال‌های ۶۸۲ تا ۶۹۲ هجری قمری بوده‌است. کتاب انوار التنزیل و اسرار التاویل یا تفسیر بیضاوی مهم‌ترین تألیف اوست.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۲۹۷

منابع[ویرایش]

  • میر، محمد تقی. بزرگان نامی پارس، جلد اول. چاپ اول. شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز، ۱۳۶۸. 
  • التاریخ الاسلامی، محمود شاکر، المکتب الاسلامی، بیروت، لبنان.