ناصرالدین عبدالله بیضاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصرالدین عبدالله بیضاوی
عنوان ناصرالدین عبدالله بیضاوی
درگذشته ۶۸۵ قمری (۱۲۸۶ میلادی)
لقب سنی
فقه شافعی
عقیده اشاعره
علاقه اصلی تفسیر قرآن
اثر معروف انوار التنزیل و اسرار التأویل

ناصرالدین عبدالله بیضاوی نام کامل وی: ( ناصرالدین أبو سعید أو أبو الخیر عبدالله بن أبی القاسم عمر بن محمد بن أبی الحسن علی البیضاوی الشیرازی الشافعی) از قضات و افاضل قرن هفتم هجری است. قاضی بیضاوی در بیضا متولد شد و در شیراز به تحصیل علوم پرداخت. وی قبل از رفتن به تبریز مدتی در عهد اتابکان فارس در فارس مقام قاضی‌القضاتی داشت. بعداً به تبریز رفت و تا پایان عمر در آن شهر به تألیف و تدریس و امر قضاوت مشغول بود. بیضاوی معاصر با خواجه نصیرالدین طوسی و قطب‌الدین شیرازی و مصاحب و دوست آنان بود. در مورد سال وفات قاضی اختلاف هست. احتمالاً فوت او مابین سال‌های ۶۸۲ تا ۶۹۲ هجری قمری بوده‌است. کتاب انوار التنزیل و اسرار التاویل یا تفسیر بیضاوی مهم‌ترین تألیف اوست.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۲۹۷

منابع[ویرایش]

  • میر، محمد تقی. بزرگان نامی پارس، جلد اول. چاپ اول. شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز، ۱۳۶۸. 
  • التاریخ الاسلامی، محمود شاکر، المکتب الاسلامی، بیروت، لبنان.