طارق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۸۶ قرآن
طارق
At-Tariq.svg
دسته‌بندی مکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول ۳۶
جزء ۳۰
شمار آیه‌ها ۱۷
شمار واژه‌ها ۶۲
شمار حرف‌ها ۲۷۹
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
بروج
اعلی

سورهٔ طارق سورهٔ ۸۶ام قرآن است، دارای ۱۷ آیه است، و سوره‌ای مکی است. این سوره دو محور اساسی دارد: (۱) معاد و رستاخیز و (۲) قرآن و اهمیت آن. سوره با سوگندهایی به آسمان و طارق (ستارهٔ شبگرد)[۱] آغاز می‌گردد و سپس برای اثبات ممکن‌بودن وقوع معاد چنین استدلال می‌کند که خداوندی که توانسته است انسان را بیافریند، می‌تواند او را پس از مرگ نیز دوباره زنده گرداند. پس از اشاره به ویژگی‌های رستاخیز و اهمیت قرآن، کافران را به عذاب در جهان آخرت تهدید می‌کند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. قرآن، ترجمهٔ بهرام‌پور، سورهٔ طارق، آیهٔ اول.
  2. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۲۶. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۳۵۶سوره طارق، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]