امین‌الدوله بن تلمیذ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امین‌الدوله بن تلمیذ
زادروز ۱۰۷۴م/ ۴۶۶ق
بغداد
درگذشت ۱۱ آوریل ۱۱۶۵م/ ۲۸ ربیع‌الاول ۵۶۰ق
بغداد
محل زندگی عراق
پیشه پزشک، موسیقی‌دان، ادیب و شاعر
لقب امین‌الدوله
دین مسیحیت
مذهب نسطوری سریانی
آثار «الاقراباذین»

هبةالله بن صاعد بغدادی شهرت‌یافته به امین‌الدوله بن تلمیذ یا ابن تلمیذ (۱۰۷۴ - ۱۱۶۵م) پزشک برجسته، موسیقی‌دان، ادیب، شاعر و نویسندهٔ چندزبان‌دان عراقی بود که سال‌های بسیاری در ایران به پزشکی پرداخت.[۱][۲][۳][۴][۵]

زندگی[ویرایش]

کنیه‌اش ابوالحسن، لقبش امینُ الدوله و نامش هبةالله بود، نسبش به طول کامل «هبةالله بن أبی‌العلاء صاعد بن ابراهیم بن تلمیذ» نوشته شد. «ابن تلمیذ» نسبی است به پدربزرگ مادری‌اش. امین‌الدوله در ۱۰۷۴م/ ۴۶۶ق در بغداد زاده شد. هنگامی که دانش‌های اولیه را آموخت، به پزشکی روی آورد؛ رشته‌ای که در آن سرآمد شد. سپس امیران در ایران او را برای درمان فراخواندند. سال‌های زیادی به پزشکی در ایران پرداخت، تا پس از ۱۱۱۶م/ ۵۱۰ق. سپس به بغداد بازگشت و به ریاست بیمارستان عضدی منصوب شد. سپس، ریاست کل پزشکی بغداد به او داده شد و او مسئول آزمون‌گیری پزشکی‌آموختگان گشت.
درگذشت امین‌الدوله در ۲۸ ربیع‌الاول ۵۶۰ق/ ۱۱ آوریل ۱۱۶۵م در بغداد روی داد.

آثار[ویرایش]

امین‌الدوله در پزشکی آثاری نگاشت. دوستدار موسیقی بود و به زبان‌های فارسی، یونانی، سریانی تسلط داشت. بر زبان‌شناسی عربی نیز دانا بود و به ادبیات و شعر عربی نیز پرداخت. شعرهایش بیشتر کوتاه و علمی است.

منابع[ویرایش]