هود (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یونس سورهٔ هود یوسف
شمارهٔ کتابت: ۱۱
جزء : ۱۱ ۱۲
نزول
شمارهٔ نزول: ۵۲
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۲۳
تعداد کلمات: ۱۸۷۰
تعداد حروف: ۸۰۰۴
نسخه خطی با خط مکی از آیات سوره هود مربوط به قرن اول هجری

سورهٔ هود سورهٔ ۱۱ام قرآن است که در مکه نازل شده و ۱۲۳ آیه‌است. این سوره به اواخر دوران پیامبر اسلام در مکه پیش از هجرت مربوط می‌شود، دوران سختی که پس از مرگ ابوطالب و خدیجه برای او پیش آمده‌بود. به همین دلیل در آغاز این سوره تعابیر تسلی‌دهنده به پیامبر دیده می‌شود که سختی‌های پیامبران پیشین و داستان پیروزی آنان با وجود نفرات کم آنان را بیان می‌کند. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره اعتقادات اساسی مسلمانان را بیان نیز می‌کند.[۱]

داستان کامل حضرت نوح، در سوره نوح نیست، بلکه در این سوره آمده‌است. گفتگوی کامل او با مردم، ساختن کستی و تمسخر، طغیان دریا، برداشتن تمامی موجودات نر و ماده. سوار شدن بر کشتی، موجهای همچون کوه، فرود آمدن کشتی بر کوه جودی و احساس نوح نسبت به فرزند غرق شده‌است، همه و همه در این سوره آمده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 9. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 3–4سوره هود، مقدمه 

پیوند به بیرون[ویرایش]