هود (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۱۱ قرآن
هود
Hud.svg
دسته‌بندی مکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول ۵۲
جزء ۱۱ و ۱۲
شمار آیه‌ها ۱۲۳
شمار واژه‌ها ۱۸۷۰
شمار حرف‌ها ۸۰۰۴
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
یونس
یوسف
نسخه خطی با خط مکی از آیات سوره هود مربوط به قرن اول هجری

سورهٔ هود سورهٔ ۱۱ام قرآن است که در مکه نازل شده و ۱۲۳ آیه‌است. این سوره به اواخر دوران پیامبر اسلام در مکه پیش از هجرت مربوط می‌شود، دوران سختی که پس از مرگ ابوطالب و خدیجه برای او پیش آمده‌بود. به همین دلیل در آغاز این سوره تعابیر تسلی‌دهنده به پیامبر دیده می‌شود که سختی‌های پیامبران پیشین و داستان پیروزی آنان با وجود نفرات کم آنان را بیان می‌کند. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره اعتقادات اساسی مسلمانان را بیان نیز می‌کند.[۱]

داستان کامل حضرت نوح، در سوره نوح نیست، بلکه در این سوره آمده‌است. گفتگوی کامل او با مردم، ساختن کشتی و تمسخر، طغیان دریا، برداشتن تمامی موجودات نر و ماده. سوار شدن بر کشتی، موجهای همچون کوه، فرود آمدن کشتی بر کوه جودی و احساس نوح نسبت به فرزند غرق شده‌است، همه و همه در این سوره آمده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۹. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۳–۴سوره هود، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]