ابن مناذر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن مناذر
زادروز حدود ۷۵۰ م /۱۳۲ ق
عدن
درگذشت ۸۱۴م/ ۱۹۹ق
مکه
پیشه شاعر
سبک دورهٔ اول عباسی

محمد بن مُناذر (؟ -۸۱۴م) شاعر عرب مخضرم اموی-عباسی در سدهٔ دوم هجری بود. از مردم عدن، یمن بود و به بصره کوچید و آنجا فقه، حدیث و ادبیات آموخت. در زمان منصور شهرت یافت. به مدح برمکیان و هارون‌الرشید پرداخت و بسیار از این راه درآمد داشت. ابن مناذر در ابتدا خوش‌بیان بوده و در مسجد بصره به آموزش مشغول بود؛ سپس بسیار به نزاع آرای علما پرداخت، خلیل بن احمد و ابان لاحقی را نقد نمود. سپس به‌عنوان «زندیق دهری» نزد خاصه و عام شهرت یافت.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. اصفهانی، ابوالفرج. الأغانی. ج. هجدهم. وبگاه الحکواتی. أخبار ابن مناذر ونسبه. 
  2. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۵۴.