غاشیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره غاشیه در مکه نازل شده و دارای ۲۶ آیه است. کلمه غاشیه به معنی فرا گیرنده است.


اعلی سورهٔ غاشیه فجر
شمارهٔ کتابت: ۸۸
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۶۸
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۲۶
تعداد کلمات: ۹۳
تعداد حروف: ۴۰۵

نام[ویرایش]

غاشیه یکی از نامهای روز قیامت است که در آیه اول بیان شده‌است.

نزول[ویرایش]

بعد از سوره ذاریات در مکه نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره در سه موضوع بحث می‌کند:

  • معاد، بخصوص کیفرهای دردناک مجرمان و پاداشهای شوق انگیز مؤمنان.
  • توحید، که با اشاره به آفرینش آسمان و خلقت کوه‌ها و زمین و توجه انسان‌ها به این سه موضوع اسرارآمیز بیان شده.
  • نبوت، و گوشه‌ای از وظائف پیامبر اسلام است.

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از محمد می‌خوانیم:

هرکس آن را تلاوت کند خداوند حساب او را در قیامت آسان می‌کند.

کسی که مداومت بر قرائت این سوره در نمازهای فریضه یا نافله کند خداوند او را تحت پوشش رحمت خود در دنیا و آخرت قرار می‌دهد، و در قیامت او را از عذاب آتش امان می‌بخشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

تلاوت : http://www.aviny.com/Voice/quran/ghera%27at.aspx