قدر (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
علق سورهٔ قدر بیّنه
شمارهٔ کتابت: ۹۷
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۲۵
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۵
تعداد کلمات: ۳۴
تعداد حروف: ۱۳۶

سورهٔ قدر در مکه نازل شده و دارای ۵ آیه است. کلمه قدر به معنی اندازه، سنجش، و ارزش است.

تصویری از یک نسخه قدیمی قرآن به خط یحیی فخرالدین متعلق به قرن ۱۸ میلادی که در آن آیاتی از سوره‌های لیل، قدر و بینه دیده می‌شود. براساس توضیحات تصویر در انبار، این قرآن در موزه ثاقب صابونچی ‏(en) شهر استانبول نگهداری می‌شود.

نزول[ویرایش]

این سوره، در حدود سال ۴ بعثت، بعد از سوره عبس در مکه نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

بیان نزول قرآن در شب قدر، و سپس بیان اهمیت شب قدر و برکات و آثار آن.

فضیلت سوره[ویرایش]

هرکس آن را تلاوت کند پاداش کسی را دارد که ماه رمضان را روزه بگیرد، و شب قدر را احیا داشته‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]