ابوعلی نحوی فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوعلی فارسی
حسین بن احمد فارسی
پور درستویه یا ابن درستویه
زادهٔ۲۸۸ هجری قمری
فسا، ایران
درگذشت۳۷۷ هجری قمری
بغداد، عراق
مدفنبغداد
محل زندگیایران بزرگ
ملیتایرانی
شهروندیخلافت عباسی
شاگردابن درید ، فسوی
استادعبدالقاهر گرگانی و ابن جنی
پیشهزبان‌شناس
دورانروزگار زرین اسلامی
شناخته‌شده برایدستور زبان شناسان
کارهای برجستهدستور زبان عربی
سبکزبان‌شناسی، زبان عربی
دورهسده‌های میانی
دیناسلام
مذهباهلسنت و جماعت
مکتبعلم نحو
والدین
  • احمد بن عبدالغفار بن محمد بن سلیمان پور آبان فسایی فارسی (پدر)

ابوعلی حسن بن احمد بن عبدالغفار بن محمد بن سلیمان بن آبان نحوی فارسی که به اختصار ابن درستویه خوانده می‌شود، از علمای بزرگ نحو و از معاصرین و مصاحبین عضدالدوله دیلمی بود. ابوعلی به سال ۲۸۸ هجری قمری در فسا به دنیا آمد و پس از تحصیل مقدمات در فسا و شیراز در سن نوزده سالگی یعنی سال ۳۰۷ هجری قمری به بغداد رفته و از محضر استادانی چون ابن السراج زجاج و مبرمان بهره‌مند می‌شود تا اینکه خود در علوم ادبی، خاصه نحو سر آمد اقران شد. او کتاب ایضاح و تکمله را که هر دو در علم نحوست به نام عضدالدوله دیلمی نوشت و به وی اهدا کرد. صاحب نامه دانشوران به او ۱۹ کتاب را نسبت داده‌است و وفات او را در سال ۳۷۷ هجری قمری به سن نود و اندی در بغداد دانسته‌است.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۸۱

منابع[ویرایش]

میر، محمد تقی (۱۳۶۸بزرگان نامی پارس، جلد اول، شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز

  • تأسیس الشیعه، سید حسن صدر، ص۷۹.
  • فهرس اعلام الذریعه، ج۲، ص۱۱۶۱۰