محمد بن وهیب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد بن وُهیب
درگذشت ۸۵۴م / ۲۴۰ق
بغداد
پیشه شاعر
سبک دورهٔ اول عباسی

محمّد بن وُهیب حِمیَری با کنیهٔ ابوجعفر (؟ - ۸۵۴م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. در بصره زاده شد و در بغداد تا پایان عمر ماندگار بود. در زندگی شخصی‌اش بسیار خرج‌کننده بود و نزد عامه و نویسندگان متوسط بسیار می‌رفت و با شعرگویی، کسب معاش می‌نمود. تا اینکه مأمون به بغداد درآمد (۲۰۴م)، او را مدح نمود، سپس به مدح معتصم پرداخت. او والی موصل، والی ری و آذربایجان را نیز مدح کرد. به حسن بن سهل پیوست؛ و پس از حسن، دیگری را مدح ننمود. ابن ندیم ذکر کرده که دیوان محمد بن وهیب، ۵۰ برگ یا ۱۰۰۰ هزار بیت است. او در فنون حکمت، مدح، غزل، نسب، هجا و فخر سرود.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۶. ۲۷۳. 
  2. اصفهانی، ابوالفرج. الأغانی. ج. نوزدهم. وبگاه الحکواتی. أخبار محمد بن وهیب.