صف (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۶۱ قرآن
صف
As-Saff.svg
دسته‌بندیمدنی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۱۱۱
جزء۲۸
شمار آیه‌ها۱۴
شمار واژه‌ها۲۲۱
شمار حرف‌ها۱۰۲۰
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
ممتحنه
جمعه

به معنی ردیف و صف به صف ایستادن است و نام شصت و یکمین سوره قرآن می‌باشد. نام این سوره از آیه چهارم آن گرفته شده‌است. بعضی از موضوعات این سوره عبارتند از: دعوت به هماهنگی میان گفتار و کردار پرهیز از سخن گفتن بدون عمل دعوت به جهاد اشاره به پیمان‌شکنی قوم بنی اسرائیل موضوع بشارت دادن عیسی به آمدن پیامبر اسلام تضمین پیروزی اسلام بر همه ادیان اشاره به حوارّیون عیسی می‌باشد. این سوره در مدینه نازل شده و ۱۴ آیه دارد.

سوره صف، سوره شماره ۶۱ قرآن می‌باشد. نام دیگر سوره صف، سوره حضرت عیسی (ع) یا سوره حواریون است.

شأن نزول[ویرایش]

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ[ویرایش]

جمعی از مؤمنان می‌گفتند: بعد از این هر وقت با دشمن رو به رو شویم پشت نخواهیم کرد و فرار نمی‌کنیم ولی در روز احد فرار کردند تا آنجا که پیشانی پیامبر و دندان مبارک او شکسته شد. آیه فوق نازل شد و پیامی چنین آورد: چرا چیزی می‌گویید که انجام نمی‌دهید؟

پیوند به بیرون[ویرایش]