ابن لقمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن لقمان
زادروز ۱۲۱۵م/ ۶۱۲ق
اسعرد
درگذشت ۱۲۹۴م/ ۶۹۳ق
قاهره
پیشه وزیر، کاتب و شاعر
تأثیرگذاران بهاءالدین زهیر

ابوالعبّاس، ابراهیم بن لقمان اِسعِردی شهرت‌یافته به ابن لقمان و لقب‌گرفته به فخرالدین (۱۲۱۵–۱۲۹۴م) وزیر، کاتب و شاعر مصری عراقی‌اصل در سدهٔ هفتم هجری/سیزدهم میلادی بود. نزد بهاء زهیر شاگردی نمود و خاستگاهش اسعرد بوده است. دیوان انشای ایوبیان را بر عهده گرفت و رئیس توقیع‌نگاران بود. دو بار به وزارت رسید. ابن لقمان همان وزیری است که لوئی نهم در خانه‌اش در سال ۶۴۸ق زندانی شد. خانهٔ ابن لقمان در استان دقهلیه برجاست.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «ابن لقمان». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۵۸. بازبینی‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶.