حسین بن ضحاک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین بن ضحّاک
زادروز ۷۷۲م / ۱۵۵ق
بصره
درگذشت ۸۶۴م / ۲۵۰ق
بصره
پیشه شاعر
سبک دورهٔ اول عباسی

حسین بن ضَحّاک شهرت‌یافتهٔ فراگیر به لقبِ خَلیع، کنیه‌گرفته به ابوعلی (۷۷۲–۸۶۴م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. لقب خلیع، از برای شهرت او در آنچه مسلمانان «فسق و مجون» می‌دانند، برگرفته شده. در شاعری، او را هم‌رده با ابونواسمی‌دانند. حسین خلیع را همانند والبه بن حباب نیز می‌دانند.[۱][۲][۳][۴]

زتدگی[ویرایش]

«حسین بن ضحاک بن یاسر» در بصره به سال ۱۵۵ق/ ۷۷۲م زاده شد. همان‌جا پرورش یافت و سپس به بغداد منتقل شد؛ در اواخر روزگار هارون‌الرشید. ندیم دو فرزند او، صالح و امین شد. زمانی که امین خلیفه شد، پیوندش با او قوی بود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۶. ۲۹۷. 
  2. حموی، یاقوت. معجم الأدباء. ج. ۱۰. بیروت: دارالغرب الإسلامی، ۱۹۹۳. ۵–۲۳. 
  3. ابن خلّکان، احمد. وفیات الأعیان. ج. ۱. بیروت: دار صادر، ۱۹۷۲. ۲۷۵. 
  4. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. ۲. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۱۲۳.