ویرازگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ویرازگان
Vīrāzagān.jpg
برگرداننده رهام اشه
ناشر چاپ نخست: شورآفرین؛ چاپ دوم: کتاب سده
محل نشر تهران
تاریخ نشر چاپ نخست: تابستان ۱۳۹۶؛ چاپ دوم: پاییز ۱۳۹۶
شابکچاپ نخست: ۶-۹۷-۸۰۵۵-۶۰۰-۹۷۸؛ چاپ دوم: ۲-۲-۹۸۲۷۰-۶۰۰-۹۷۸
زبان پارسیگ (پهلوی)

ویرازگان (vīrāzagān) نوشته‌ای نویافته به زبان پارسیگ (پهلوی) است که درباره‌ی سفر مینوی مُغی به نام «ویراز» به بهشت و دوزخ می‌باشد.[۱]

ویراز در زمان شاه ویشتاسپ بالید. پس از درگذشت زردشت، شاه وی را از جهان زندگان به جهان مردگان فرستاد. او درآمیخته‌ای را که هفت خواهرش آماده کرده بودند سرکشید و دگرگون شد؛ دو ایزد، سروش و آذر، او را به چینوَد پل ره نمودند، جایی که ایزد داوری، رَشن، اندیشه‌ها و گفتارها و کردارهای مرده را با ترازویش می‌سنجید، و ایشان ویراز را پیش هرمزد آوردند، و نیز به جایی ره نمودند که دوزخیان با دیو و دروج پادافراه می‌دیدند.[۲]

«ویرازگان» و «ارداویرازنامه»[ویرایش]

«ویرازگان» دگرسان از «ارداویراف‌نامه» یا «ارداویرازنامه»ی شناخته‌شده است و تنها رونوشت آن، در دست‌نوشتی به نام TD 26، در بنیاد کاما در هندوستان نگهداری می‌شود.[۳]

کتابشناسی[ویرایش]

اشه، رهام. ویرازگان: ایورزِ مینوی ویراز به بهشت و دوزخ، همراه با آوانویسیِ ویرازگان و ارداویرازگان. چاپِ نخست. تهران: شورآفرین، تابستانِ ۱۳۹۶. چاپِ دوم. تهران: کتابِ سده، پاییزِ ۱۳۹۶.

پانویس[ویرایش]

  1. «چاپ یک نوشته نویافته به زبان پهلوی». خبرگزاری مهر، ۸ اَمرداد ۱۳۹۶. 
  2. «ویرازگان: یک نوشته‌ی نویافته به پارسیگ». 
  3. ویرازگان، رویه‌های ۵ و ۶ و ۷.

پیوند به بیرون[ویرایش]