گروتمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گروتمان (فارسی میانه[۱]:garōdmān؛ اوستایی[۲]:garō-nmāna) که در ثبت پازند بصورت گروتمان نوشته شده است و از دو کلمه گَرو بمعنی «سرود و نیایش» و نمانَ بمعنی «خانه» تشکیل شده‌است و مفهوم «خانه نیایش» یا «خانه سرود» را می‌رساند[۳].آن را روشنی بی پایان نیز نامیده اند.

بنا به عقاید زرتشتی گروتمان بالاترین طبقه بهشت و پنجمین طبقه آسمان است که بالاتر از ماه‌پایه و پایینتر از مکان امشاسپندان قرار گرفته و جایگاه خورشید و کاخ نور است[۴]. آتش برزیسوه در گروتمان آفریده شد[۵] و روان پرهیزگاران سه روز پس از مرگ و بعد از گذر از پل چینود به آن خواهد رفت[۶]. هم اکنون روستایی در خمینی شهر اصفهان به نام قرطمان وجود دارد که به نظر می اید معرب گروتمان می باشد

پانویس[ویرایش]

  1. عریان ۱۳۷۷، ص ۳۵
  2. خرده اوستا؛ آبان نیایش، بند ۸
  3. آذرگشسب ۱۳۷۲، ص۳۷
  4. بهار ۱۳۸۰، ص ۴۸
  5. بهار ۱۳۸۰، ص ۹۰
  6. بهار ۱۳۸۰، ص ۱۳۱

منابع[ویرایش]

  • آذرگشسب، اردشیر. مراسم مذهبی و آداب زرتشتیان. چاپ سوم تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۷۲.
  • بهار، مهرداد. بندهش. چاپ دوم تهران: انتشارات توس، ۱۳۸۰.
  • عریان، سعید. واژه‌نامه پهلوی-پازند(فرهنگ پهلوی). چاپ اول تهران: ۱۳۷۷.