محمدکاظم کاظمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمدکاظم کاظمی
Video image 523d64cd4911e.jpg
زاده ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۶۸(1968-01-10)
هرات، افغانستان
شغل شاعر، مؤلف، منتقد ادبی، ویراستار
وب‌گاه
http://www.mkkazemi.com

محمدکاظم کاظمی شاعر و نویسنده افغان است. کاظمی عضو گروه علمی برون‌مرزی فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.[۱]وی در سال ۱۳۹۵ به عنوان دبیر علمی یازدهمین جشنواره شعر فجر انتخاب شد.[۲]

زندگی[ویرایش]

محمدکاظم کاظمی در سال ۱۳۴۶ خورشیدی در شهر هرات افغانستان چشم به جهان گشود. در سال ۱۳۵۴ به کابل کوچ کرد و تا سال آخر دبیرستان در کابل درس خواند. در سال ۱۳۶۳ به ایران آمد و پس از اتمام دوره دبیرستان، کارشناسی خود را رشتهٔ مهندسی عمران از دانشگاه فردوسی مشهد گرفت.[۳] از سال ۱۳۶۵ به فعالیت‌های ادبی آغاز کرد، در سال ۱۳۶۷ به عضویت گروه شعر حوزه هنری مشهد درآمد و در سال ۱۳۶۹ به انجمن شاعران انقلاب اسلامی افغانستان پیوست؛ و آن را در دههٔ هفتاد ادامه داد. انتشار مثنوی «بازگشت» او در فروردین ۱۳۷۰ مایه شهرت او شد.

او علاوه بر سرایش شعر، در زمینه‌های آموزش شعر، برگزاری محافل انجمنهای ادبی مهاجرین افغان در ایران، انتشار نقدها و مقالاتی در مطبوعات، تألیف و ویرایش کتابهایی در زمینه زبان و ادبیات فارسی فعالیت کرده است. همکاری با هنر و ادبیات روزنامهٔ قدس و مسئولیت صفحهٔ ادب این روزنامه و عضویت در هیئت تحریر فصلنامه‌های «در دری» و «خط سوم» و عضویت در مؤسسه فرهنگی در دری از دیگر فعالیت‌های او بوده است.
وی هم‌چنین سابقه مسئولیت دفتر هنر و ادبیات افغانستان (۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵)، عضویت در هیئت تحریریه نشریه‌های هری و نینوا، مسئولیت جلسهٔ نقد و پژوهش شعر حوزهٔ هنری خراسان رضوی و مسئولیت جلسهٔ شعر آفتابگردان‌ها در مشهد را در کارنامه دارد.[نیازمند منبع] شعر «مسافر» او در کتاب ادبیات فارسی سال دوم[۴] دبیرستان در ایران به چاپ رسیده است.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • پیاده آمده بودم: مجموعه شعر، چاپ سوم، سوره مهر، تهران، ۱۳۸۸،
  • روزنه: مجموعه آموزشی شعر (چاپ چهارم، سپیده‌باوران، مشهد ۱۳۹۱)،
  • شعر پارسی (چاپ اول، ضریح آفتاب، مشهد، ۱۳۷۹)،
  • کلید در باز: رهیافتهایی در شعر بیدل، (چاپ اول، سوره مهر، تهران، ۱۳۸۷)،
  • همزبانی و بی‌زبانی، (چاپ اول، انتشارات عرفان، تهران، ۱۳۸۲)،
  • رصد صبح: خوانش و نقد شعر جوان امروز، (چاپ دوم، سوره مهر، تهران، ۱۳۹۰)،
  • قصهٔ سنگ و خشت (گزیده شعر)، (چاپ ششم، کتاب نیستان، تهران، ۱۳۹۰)
  • کفران (گزیده اشعار)، چاپ دوم، نشر تکا، تهران، ۱۳۸۸.
  • گزیدهٔ غزلیات بیدل، (چاپ دوم، عرفان، تهران، ۱۳۸۸)،
  • این قند پارسی، فارسی دری در افغانستان امروز، عرفان، تهران، چاپ اول، ۱۳۸۹
  • مرقع صدرنگ: صد رباعی از بیدل (چاپ دوم، سپیده‌باوران، مشهد، ۱۳۹۰)
  • ده شاعر انقلاب (چاپ اول، سوره مهر، تهران، ۱۳۹۰
  • شعر مقاومت افغانستان، (گردآوری، با همکاری محمدآصف رحمانی)، تهران، حوزهٔ هنری سازمان تبلیغات اسلامی، ۱۳۶۹
  • گزیدهٔ ادبیات معاصر، مجموعه شعر ۴۹؛ کتاب نیستان، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۸؛ چاپ دوم، ۱۳۸۰.
  • گزیدهٔ دیوان بیدل، به نشر، چاپ اول، ۱۳۹۲.
  • شمشیر و جغرافیا، مجموعه شعر؛ سپیده‌باوران، چاپ اول، ۱۳۹۲؛ چاپ دوم، ۱۳۹۳[۵]

علاوه بر اینها می‌توان از گردآوری دیوان خلیل‌الله خلیلی و ویراستاری کتابهایی چون افغانستان در پنج قرن اخیر میر محمدصدیق فرهنگ، نقد بیدل صلاح‌الدین سلجوقی، آثار هرات خلیل‌الله خلیلی، اخلاق نیکوماخوس صلاح‌الدین سلجوقی، تجلی خدا در آفاق و انفس صلاح‌الدین سلجوقی، افغانستان در قرن بیستم ظاهر طنین، هزاره‌ها حسن پولادی و شناسنامه افغانستان بصیراحمد دولت‌آبادی نام برد.

نمونه شعر[ویرایش]

مریز آبروی سرازیر ما رابه ما بازده نان و انجیر ما را
خدایا اگر دستبند تجمّلنمی‌بست دست کمانگیر ما را
کسی تا قیامت نمی‌کرد پیدااز آن گوشهٔ کهکشان تیر ما را
ولی خسته بودیم و یاران همدلبه نانی گرفتند شمشیر ما را
ولی خسته بودیم و می‌برد توفانتمام شکوه اساطیر ما را
طلا را که مس کرد، دیگر ندانمچه خاصیتی بود اکسیر ما را
  • بخشی از شعر بازگشت:
غروب در نفس گرم جاده خواهم رفتپیاده آمده بودم، پیاده خواهم رفت
طلسم غربتم امشب شکسته خواهد شدو سفره‌ای که تهی بود، بسته خواهدشد
و در حوالی شبهای عید، همسایهصدای گریه نخواهی شنید، همسایه
همان غریبه که قلک نداشت، خواهد رفتو کودکی که عروسک نداشت، خواهد رفت
  • مسافر
و آتش چنان سوخت بال وپرت را که حتی ندیدیم خاکسترت را
به دنبال دفترچه خاطراتتدلم گشت هر گوشهٔ سنگرت را
و پیدا نکردم در آن کنج غربتبه جز آخرین صفحه دفترت را
همان دستمالی که پیچیده بودیدر آن مهر و تسبیح و انگشترت را
همان دستمالی که یک روز بستیبه آن زخم بازوی هم سنگرت را
همان دستمالی که پولک نشان شدو پوشید اسرار چشم ترت را
سحرگاه رفتن زدی با لطافتبه پیشانی ام بوسهٔ آخرت را
و با غربتی کهنه تنها نهادیمرا آخرین پارهٔ پیکرت را
و تا حال می‌سوزم از یاد روزیکه تشیع کردم تن بی سرت را
کجا می‌روی ای مسافر، درنگی ببر با خودت پارهٔ دیگرت را

پانویس[ویرایش]

  1. «فرهنگستان زبان و ادب فارسی». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۲۰۱۷-۰۱-۰۵. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۱-۰۵. 
  2. صادقی، کمال. «محمدکاظم کاظمی دبیر علمی یازدهمین جشنواره شعر فجر شد». Mehr News Agency. ۲۰۱۶-۱۲-۲۸. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۱-۰۵. 
  3. «ماجرای شعری که «محمد کاظم کاظمی» برای شهید ایرانی سرود». FarsNews Agency. ۲۰۱۷-۰۱-۰۵. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۱-۰۵. 
  4. ادبیات فارسی (۲) - ۲۲۰/۱ - شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی، ۱۳۸۸
  5. «دومین مجموعه شعر جدید محمدکاظم کاظمی رونمایی شد». سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۱-۰۵. 

منابع[ویرایش]

  • کتاب نیوز
  • [ 0794928380 ://www.farda.org/articles/kazem_kazemi/shere_bazgasht_k.htm وب‌گاه فردا]

پیوند به بیرون[ویرایش]