مخلص کاشانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دیوان مخلص کاشانی

مخلص کاشانی از شعرای سبک هندی در قرن دوازدهم هجری است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

میرزا محمد نراقی کاشانی متخلص به مخلص، از شاعران ایرانی و پیرو سبک هندی (اصفهانی) است. وی از شعرای اواخر عهد صفوی است. وی اهل سیر و سفر بوده و در دیوانش از تبریز، کعبه، نجف و کربلا یاد می‌کند. دیوان شعر وی توسط میراث مکتوب در سال ۱۳۷۹ و به تصحیح حسن عاطفی چاپ شده است. مخلص به شعر صائب تبریزی عنایت بسیار دارد و با حزین لاهیجی معاصر بوده است. مخلص در سال ۱۱۵۰ قمری در اصفهان درگذشت.

نمونه شعر[ویرایش]

روز ما بی تو سیاهست، بیاحال ما بی تو تباهست، بیا
دیده‌ها بس که بود در راهتجاده یک مدّ نگاهست، بیا
گر خریــدار متــاع نظریچشم بسیار به راهست، بیا
وحشت از کثرت عشاق مکنحشمت شه ز سپاهست، بیا
رنگ ما رونق مهتاب شکستفیضها با شب ماهست، بیا
گفتی آیم به وداعت دم نزعتا رمق در تن ما، هست، بیا
گر سر پرسش «مخلص» داریحال بیچاره، تباهست، بیا[۱]


بی‌حضور قلب، «مخلص» در دعا تأثیر نیستفتح آن اقلیم، کی با دست تنها می‌شود[۲]


پانویس[ویرایش]

  1. دیوان مخلص کاشانی، ص ۹۸
  2. بزرگان کاشان، ج ۲، ص ۲۳۸

منابع[ویرایش]