هوشیدر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هوشیدر یا اوشیدر نام نخستین موعود زردشتیان است، که بنابر روایت مزدیسنا، سی سال مانده به پایان سدهٔ دهم از هزارهٔ زردشت ظهور خواهد کرد، بدین ترتیب که دوشیزه‌ای پاکدامن، از تخمهٔ زردشت، که در دریاچه کیانسه (هامون) باقی مانده، بی آنکه به شوی رفته باشد، بار می‌گیرد و کودکی به نام هوشیدر از او متولد می‌شود. در سی سالگیِ او خورشید ده شبانه روز در اوج آسمان - در همان جایی که اول خلقت بود - می‌ایستد و در پایان این هزاره هوشیدر به پیامبری برانگیخته می‌شود. در عهد هوشیدر پادشاهی به نام بهرام ورجاوند سرکار است که ایران را نجات خواهد داد. همچنین در پاره ای از سرودهای زرتشت نام سه سوشیانت به طور پیوسته که پس از هر هزاره ظهور میکنند آمده که با توجه به رفتن سه تن مغان از ایران در هنگام ولادت عیسی می‌توان نتیجه گرفت۱.برخی از مغان عیسی را به عنوان منجی پذیرفته بودند و به دستاویزی از برخی نشانه ها پی به ولادت او برده بودند۲. هوشیدر یا اولین سوشیانت در دین زرتشت، عیسی میباشد و با قرینه سازی می‌توان نتیجه گرفت هوشیدر ماه دومین سوشیانت که در اوستا از آن نام برده شده است، مهدی موعود شیعیان میباشد

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ اساطیر واشارات داستانی در ادبیات فارسی، تالیف محمد جعفر یاحقی، انتشارات سروش - چاپ دوم، ۱۳۷۵ - مدخل هوشیدر