محمد داراشکوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
داراشکوه
شاهگورکانیان
Dara Shikoh.jpg
یک نقاشی مینیاتوری مغولی از داراشکوه
همسر

مانوراما بای

نادیرا بانو بیگم
فرزند(ها) سلیمان شکوه
سیپیهر شکوه
ممتاز شکوه
جهان زیبا بانو بیگم
نام کامل
Dara Shikoh
دارا شكوه
خاندان تیموریان
پدر شاه جهان
مادر ممتاز محل
زادروز ۲۰ مارس ۱۶۱۵(1615-03-20)
اجمیر, گورکانیان
مرگ ۳۰ اوت ۱۶۵۹ میلادی (۴۴ سال)
دهلی, گورکانیان
خاک‌سپاری آرامگاه همایون, دهلی
دین و مذهب تصوف
تصویری از یک شاهزاده ایرانی که توسط محمد خان داراشکوه نقاشی شده واقع در موزه رویال بریتانیا

داراشکوه یکی از شاهزادگان گورکانی هند و فرزند شاه جهان بوده‌است. او دانشور، ادیب، شاعر پارسی‌گو، صوفی و دارای تألیفات فارسی و نیز دیوان اشعار بوده‌است.

ولادت او در سال ۱۰۲۴ هجری قمری و درگذشت او در ۱۰۶۹ هجری قمری واقع شده‌است. او بدست برادرش اورنگ‌زیب به قتل رسید.

این شاهزاده گورکانی را در تذکره‌ها در زمره خوشنویسان و از شاگردان استاد نستعلیق پرآوازه‌ٔ ایرانی عبدالرشید دیلمی ذکر کرده‌اند. [۱]

تالیفات[ویرایش]

کتابهای داراشکوه عبارتند از: «مجمع البحرین»، «سفینة الاولیاء»، «حسنات العارفین» و «حقنامه». او علاوه بر اینها دیوان شعری نیز دارد. داراشکوه بزبان قدیم هند (سانسکریت) آشنا بوده‌است. و از زبان سانسکریت کتاب «اوپانیشاد» را بنام «سرالاسرار» به فارسی ترجمه کرده‌است. او در اشعار، خود را «قادری» خوانده و این کلمه تخلص او است.

پانویس[ویرایش]

  1. فضایلی ص۵۵۳

منابع[ویرایش]

سایت MIBO SEARCH

  • فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش.