جواد مجابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جواد مجابی
Javad Mojabi.jpg
زادروز ۲۲ مهر ۱۳۱۸
قزوین
ملیت  ایران
مذهب شیعه
همسر آسیه جوادی[۱]
خویشاوندان حسین مجابی (برادر)
وبگاه
http://javadmojabi.ir


جواد مجابی متولد ماه مهر ۱۳۱۸ در شهر قزوین شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش،[۲] طنزپرداز و روزنامه‌نگار ایرانی است. از او آثار متعددی به چاپ رسیده‌است. همچنین برای مدت کوتاهی سردبیر مجله ادبی دنیای سخن بود.[نیازمند منبع]

توضیح[ویرایش]

وی شاعر، نقاش،[۲] محقق ادبی-هنری، روزنامه‌نگار، طنز پرداز و داستان‌نویس است و بهتر است گفت یکی از شناخته شده‌ترین روشنفکران و هنرمندان معاصر که نامش همیشه در میان بزرگان آمده.[نیازمند منبع] از او تا به حال ده‌ها کتاب تأثیرگذار و پرطرفدار در زمینهٔ داستان منتشر شده‌است و عموماً کتاب‌های او با اقبال خوبی از سمت خوانندگان، علی‌الخصوص خوانندگان حرفه‌ای، مواجه می‌شود. مجابی بارها از سوی مجامع اروپایی و آمریکایی برای سخنرانی دربارهٔ هنر و ادبیات ایران دعوت شده‌است و یکی از نمایندگان شاخص ادبیات معاصر ایران محسوب می‌شود.[نیازمند منبع]

جواد مجابی از کودکی و نوجوانی به همراه برادرش حسین نقاشی می‌کشید و هنوز هم در خلوت خود نقاشی می کند. او هر چند خود را نقاش نمی‌داند، اما به عنوان یکی از چهره‌های شاخص و پیشگام در حوزه نقد نقاشی و هنرهای تجسمی شناخته شده است.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

اوایل دههٔ چهل لیسانس حقوق و دکترای اقتصاد را از دانشگاه تهران گرفت.[نیازمند منبع] ۱۹ سال کارمند دادگستری و بعد کارشناس فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بود. هم‌زمان روزنامه‌نگاری حرفه‌ای را در فاصلهٔ بین سال‌های ۱۳۴۷–۱۳۵۸ در روزنامهٔ اطلاعات با عنوان دبیر فرهنگی روزنامه ادامه داد. بعدها با مجلات ادبی ایران از جمله فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری داشت که مدتی نیز سردبیری مجلهٔ اخیر را به عهده داشت.[نیازمند منبع] در اواخر سال ۵۷ به اتفاق جمعی از همکاران مطبوعاتی اش در کیهان و آیندگان همچون عمید نائینی، مهدی سحابی، فیروز گوران، سیروس علی‌نژاد و محمد قائد تصمیم به بنیاد کانون مستقل روزنامه‌نگاران گرفتند اما با حوادث سال ۵۸ این پروژه منتفی گردید[۳]

۴۰ سال از فعالیت ادبی او می‌گذرد که ۲۰ سال اخیر را به طور حرفه‌ای و فارغ از دغدغه‌های شغلی، صرف نوشتن رمان و شعرها و تحقیقاتش کرده‌است. نوشته‌های او بیش از پنجاه اثر چاپ شده‌است که عمدتاً شامل هشت مجموعه شعر، چهار مجموعه داستان کوتاه، نه رمان، چندین نمایش نامه و فیلم نامه و داستان کودکان وآثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران است. علاوه بر انتشار شعرها و رمان‌ها و داستان‌ها، کار عمدهٔ او در این سال‌ها، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران است که بالغ بر شش جلد می‌شود، که تاریخ تحلیلی زندگی و آثار نقاشان و مجسمه سازان پنجاه سال اخیر است. همچنین پژوهش مفصلی در زمینهٔ تاریخ طنز در متون ادبی ایران را ادامه می‌دهد که سیر شوخی‌های ادبی را در کتاب‌های نظم و نثر ایران طی هزار و اندی سال بر پایهٔ تحولات اجتماعی ترسیم می‌کند. او همسر و دو فرزند دارد و در کوی نویسندگان زندگی می‌کند[نیازمند منبع] و اوقاتِ به خواندن و نوشتن می‌گذرد. به عنوان طنز پرداز مدرن شهرت دارد و طنز را در شکل‌های مختلف کلامی و تصویری تجربه کرده‌است. نقاشی مدرن را به تفنن تجربه و چند نمایشگاه از کارهای خود عرضه کرده‌است.

کتاب «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» به قلم جواد مجابی در دو جلد و حدود هشتصد صفحه نخستین کتاب از نوع خود است که در اردیبهشت ۱۳۹۵ منتشر شد و تاریخ هنرهای تجسمی معاصر ایران از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۹۰ را به شیوه ای تاریخی – تحلیلی بررسی کرده است.[۲]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

شعر[ویرایش]

  • فصلی برای تو (دی ماه ۴۴)
  • زوبینی برقلب پاییز (۴۹)
  • پرواز در مه (۵۶)
  • بر بام بم (۷۱)
  • سفرهای ملاح رؤیا (۷۲)
  • پوپکانه (۷۴)
  • شعرهای من و پوپک (بهار ۷۹)
  • دری به شاد خویی (دی ۷۹)
  • سفرهای ملاح رؤیا (۵ کتاب) (۸۱)
  • سال‌های شاعرانه(۳ کتاب) (۸۲)
  • شعر بلند تامل(۴ کتاب) (۸۲)

طنز[ویرایش]

  • یادداشت‌های آدم پرمدعا (آذر ۴۹)
  • آقای ذوزنقه (آذر ۵۹)
  • یادداشت‌های بدون تاریخ (فروردین ۵۸)
  • نیشخند ایرانی (۴ کتاب) (۸۲)

پژوهش‌ها[ویرایش]

  • شباهت‌های ناگزیر (۵۱)
  • فلزکاری در ایران (آماده چاپ)
  • طنز ادبی ایران (زیر چاپ)
  • متن پیشگامان نقاشی نوین ایران (۷۹)
  • بعلاوه شش جلد دیگر این تاریخ تحلیلی (آماده چاپ)
  • مقدمه نقاشی‌های حجت‌الله شکیبا (۷۱)
  • مقدمه یادسبز (حاجی زاده)(۷۱)
  • مقدمه ایران سرزمین مهر (۷۳)
  • مقدمه نقاشی علی اکبر صادقی(۷۷)
  • مقدمه نقاشی پروانه اعتمادی(۷۷)
  • مقدمه نقاشی علیرضا اسپهبد (۷۷)
  • مقدمه شیرزن‌ها و خورشید خانم ژازه (۷۸)
  • مقدمه مینیاتورهای سیاه (آماده چاپ)
  • مقدمه آثار پرویز تناولی (۷۸)
  • مقدمه آثار ژازه طباطبایی (۸۲)
  • مقدمه آثار پرویز کلانتری (آماده چاپ)
  • مقدمه آثار علی اکبر صفائیان (زیر چاپ)
  • تدوین کتاب بهجت صدر (زیر چاپ)
  • تدوین کتاب «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» (۹۵)

داستان کودکان[ویرایش]

  • پسرک چشم آبی (اسفند ۵۱)
  • سیبو و سار کوچولو (۵۵)
  • پنیر بالای درخت (بهار ۵۷)
  • پنج داستان کودکان (آماده چاپ)

صفحه و کاست[ویرایش]

  • نوار صدا و صفحه پسرک چشم آبی (۵۶)
  • نوار شعر بر بام بم (۷۲)
  • نوار شعر با موسیقی بیان و صدای ساکو (منتظر مجوز)

داستان کوتاه[ویرایش]

  • من و ایوب و غروب (۵۱)
  • کتیبه (۵۶)
  • دیوساران (تیر ۵۹)
  • از دل به کاغذ (تابستان ۶۹)
  • قصهٔ روشن (۸۰)
  • کتیبه و ایوب (۱۳۸۴) (کاروان (انتشارات))

رمان[ویرایش]

  • شهر بندان (۶۶)
  • شب ملخ (۶۹)
  • مومیایی (۷۲)
  • فردوس مشرقی (۷۲)
  • عبور از باغ قرمز (۷۲)
  • عبور از باغ قرمز (۷۷)
  • ج (۷۷)
  • برج‌های خاموش (۷۸)
  • لطفاً درب را ببندید (۷۹)
  • باغ گمشده (۸۱)
  • یکی و آن دیگری (آماده چاپ)
  • بنفشه‌های سراشیب (۹۴)

نمایش‌نامه[ویرایش]

  • شبح سدوم (بهار ۵۷)
  • روزگار عقل سرخ (۷۸)
  • چند نمایش نامه (آماده چاپ)

فیلم‌نامه[ویرایش]

  • دیوانگان بر ساحل/ مهمان کش/ جنایت پنهان (آماده)

سفرنامه[ویرایش]

  • ای قوم به حج رفته (آبان ۵۹)

شناخت‌نامه و مجموعه مقالات[ویرایش]

  • شناخت نامه احمد شاملو (۷۷)
  • شناخت نامه ساعدی (۷۸)
  • سخن در حلقهٔ زنجیر (۵۷)
  • سایه دست (تابستان ۷۸)
  • آینه بامداد (بهار ۸۰)

پانویس[ویرایش]

  1. الفبای آثار ساعدی در یک کتاب، رادیو بین‌المللی فرانسه
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ کیانوش فرید. «انتشار نخستین کتاب تاریخی تحلیلی هنر تجسمی ایران». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۲ مه ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۱۲ مه ۲۰۱۶. 
  3. مجابی، جواد، مصاحبه با روزنامه فرهیختگان، ۲۴ آبان ۱۳۸۸

پیوند به بیرون[ویرایش]