منطقی رازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابومحمد منصور بن علی شناخته‌شده به منطقی رازی شاعر سده چهارم هجری و از شاعران پیشگام در عراق عجم است. او هم‌دوره با صاحب بن عَبّاد وزیر ایرانی بود. او میان سال‌های ۳۶۷ تا ۳۸۰ ق درگذشته‌است. نمونه‌ای از شعر او در پی می‌آید.

نگاری سمن‌بوی و ماهی سمن‌برلبش جای چان و رخش جای آذر
بهار بتان‌ است و محراب خوبیبه روی دلارام و زلفین دلبر
بدان چنبرین زلف و بالای سروینز چنبر کند سرو و از سرو چنبر
شنیدم که در خُلد کژدم نباشدچرا با رخ توست دایم مجاور؟

منابع[ویرایش]