ماهپایه
ظاهر
ماهپایه از طبقههای بهشت در دین زرتشت است که پایین تر از گروتمان قرار دارد. در ماه پایه روانهایی قرار دارند که دستورهای گفتار نیک را انجام دادهاند و هرچند همه دستورهای دینی را عملی نکردهاند اما کارهای نیک بیشمار انجام دادهاند و هنگام ورود فروغشان به روشنایی ماه میگردد.[۱]
منابع
[ویرایش]- ↑ هینلز، جان. شناخت اساطیر ایران. ترجمه ژاله آموزگار و احمد تفضلی. تهران: نشر چشمه. ص. ۹۹.
