علی عبدالرضایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
علی عبدالرضایی
Ali Abdolrezaei.jpg
نام اصلی
علی عبدالرضایی
زاده۱۰ آوریل ۱۹۶۹ ‏(۵۳ سال)
۲۱ فروردین ۱۳۴۸
لنگرود، ایران
پیشهشاعر، نویسنده
زبان(ها)فارسی، زبان انگلیسی
ملیتایرانی
شهروندیبریتانیا
تحصیلاتنظریه‌پردازی ادبی، مهندسی مکانیک
دانشگاهدانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
سال‌های فعالیت۱۹۸۶ تا کنون
وبگاه

علی عبدالرضایی شاعر، نویسنده، نظریه‌پرداز ادبی و تحلیلگر سیاسی ایرانی-بریتانیایی با بیش از ۷۰ جلد کتاب است.[۱] او قبل از ترک ایران در سال ۱۳۸۰ به عنوان یکی از نوآورترین شاعران ادبیات معاصر فارسی شناخته می‌شد.[۱]او همچنین موسس حزب ایرانارشیست است، جنبشی در ایران که علیه حکومت اسلامی مبارزه می‌کند.[۲] عبدالرضایی را همچنین با نام «موتا»، به معنای «معلم حکیم» در فارسی قدیم، می‌شناسند.

اوایل زندگی[ویرایش]

علی عبدالرضایی در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۴۸ در خانواده‌ای متوسط و در شهرستان لنگرود که در شمال ایران قرار دارد، به دنیا آمد. در پنج سالگی خواهر عبدالرضایی به‌طور غیرمنتظره از دنیا رفت. تماشای مراسم خاک‌سپاری خواهر، منجر به سکته کوچکی شد که باعث از دست‌رفتن تکلم او شد. بعد از چند ماه، عبدالرضایی موفق شد که باز حرف بزند اما این تکلم با لکنت شدید همراه بود. در سن ۱۶ سالگی پس از انجام گفتار درمانی، او به‌طور کامل این مشکل را رفع کرد.[۳]

تحصیلات[ویرایش]

علی پس از اتمام دورهٔ متوسطه و به منظور ادامه تحصیل به تهران نقل مکان کرد. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران است.[۱]

زندگی و حرفه[ویرایش]

فعالیت عبدالرضایی به عنوان شاعر از سال ۱۳۶۴ آغاز شد.[۴] مدتی نگذشت که او از تدریس و سخنرانی عمومی در ایران منع شد.[۴] در سال ۱۳۷۶ زمانی که خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران، سانسور را کاهش داد، کتاب سوم عبدالرضایی با عنوان «پاریس در رنو» در ایران منتشر شد.[۱][۵] این مجموعه شعر به دلیل دیدگاه‌های آوانگارد زبانی و رویکردهای تازه پست‌مدرنیستی بسیار مورد توجه قرار گرفت.[۴][۶][۷][۸] از ۷۰ کتابی که تاکنون از علی منتشر شده‌است، دوازده کتاب در ایران و بقیه در تبعید انتشار یافته‌اند.[۹] شعرهای عبدالرضایی به اغلب زبان‌های مطرح دنیا ترجمه و منتشر شده[۱۰] و در جشنواره‌های بین‌الملی شعری متعددی شرکت کرده و به شعرخوانی پرداخته‌است.[۱۱] در زمان حضورش در ایران، دعوت‌های زیادی برای سخنرانی در مورد شعر دریافت می‌کرد، اما فقط دعوت‌هایی را که توسط دانشگاه‌ها ارائه شده بود، می‌پذیرفت. از این رو او به «شاعر دانشگاه» شهرت یافت.[۴][۶][۷]

با توجه بیشتر مخاطبان به افکار و رویکردهای روشنفکری عبدالرضایی در ایران، حکومت اسلامی نظارت خود را بر آثار و زندگی‌اش افزایش داد، در نتیجه سانسور نوشته‌های او نیز تشدید شد. عبدالرضایی در کتاب‌های «جامعه» و «شینما» به انتقاد از خاتمی و دیگر اصلاح طلبان سیاسی پرداخت. حکومت اسلامی پس از انتشار «شینما»، نوشته‌های او را ممنوع کرد و او را از تدریس و سخنرانی در جمع منع کرد.[۴][۶][۷]

بعد از آن عبدالرضایی شروع به در نظر گرفتن دعوت‌نامه‌های شرکت‌های انتشاراتی، انجمن‌های علمی و فستیوال‌های شعر خارجی برای سخنرانی و خواندن شعر در خارج از ایران کرد؛ بنابراین در سال ۲۰۰۱ ایران را ترک کرد، او ابتدا به فرانسه، سپس به آلمان و از سال ۲۰۰۵ در انگلستان اقامت گزید.[۴] پس از استقرار در انگلستان، شروع به برگزاری کارگاه‌های شعر کرد و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به عنوان رئیس سازمان نویسندگان در تبعید بریتانیا انتخاب شد.[۱]

او در سال ۲۰۱۴ کالج شعر را برای علاقه مندان به یادگیری شعر و نویسندگی خلاق تأسیس کرد. حدود ۹۰ درصد از ۱۷۰۰۰ هنرجویی که از طریق تلگرام در کالج تحصیل کردند از داخل ایران و بقیه خارج از کشور بودند.[۷][۱۲]

در قیام فرودستان در دی ماه ۹۶ (دسامبر ۲۰۱۷)، هنگامی که گروه زیادی از ایرانیان برای اعتراض در بیش از ۱۵۰ شهر به خیابان‌ها رفتند، دانشجویان کالج شعر نیز به آنها پیوستند.[۱۳]

از آنجایی که چند تن از شاگردان علی در این قیام کشته و زندانی شده بودند، دیگر شاگردان عبدالرضایی از وی نیز خواستند به آنها بپیوندد و دانش تئوریک خود را با براندازان به اشتراک بگذارد و به مبارزه با حکومت اقدام کند؛ بنابراین تمرکز آموزه‌های او از شعر و نویسندگی به مبارزه سیاسی علیه حکومت اسلامی ایران انتقال یافت. حالا دیگر تعداد اعضای کالج به بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر رسیده بود و به تدریج کالج شعر و داستان بدل به حزبی سیاسی شد. این حزب تازه تأسیس «حزب ایرانارشیسم» نام گرفت.[۱۴] اگرچه مبتنی بر تئوری ایرانارشیسم بود، اما مرامنامه‌اش متناسب با چالش‌هایی بود که ایرانیان را برای چند دهه با رژیم توتالیتر اسلامی درگیر کرده بود. ایده‌های عبدالرضایی در مورد آنارشیسم بر مداخله محدود دولت متمرکز بود که در آن دولت به عنوان ارائه‌دهنده خدمات عمومی به مردم عمل می‌کرد.[۱۵][۱۶]

آثار[ویرایش]

عبدالرضایی سرودن را به‌طور حرفه‌ای با انتشار اولین کتاب‌ش با نام «تنها آدم‌های آهنی در باران زنگ می‌زنند» در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد.[۱] در اوایل دهه هفتاد، زمانی که پست مدرنیسم علاقه مندان بیشتری را در میان هنرمندان ایرانی به خود جذب کرد، عبدالرضایی به همراه چند شاعر دیگر[۱۷] این جنبش را در سرتاسر ایران رواج داد.[۱۸]

تاکنون دوازده جلد از کتابهای شعر علی در ایران به چاپ رسید و بقیه نیز در تبعید منتشر شده‌اند.[۱۸] در ماه بهمن سال ۱۳۹۲، سال‌ها پس از تبعید و ۱۳ سال پس از توقیف کل آثارش در ایران، دولت روحانی در شروع کارش، اجازه انتشار چهار کتاب جدیدتر عبدالرضایی را بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ داد. . اما دقیقاً هفت ماه بعد، حکومت اسلامی آنها را در نمایشگاه کتاب تهران مصادره کرد و باز ممنوعیت نشر و فروش آثار عبدالرضایی از سر گرفته شد و تا امروز ادامه دارد.[۱]

مجله شعر اینترنشنال خاطرنشان می‌کند که اشعار پست مدرن عبدالرضایی «بر ماهیت پیچیده زبان، دانش و ذهنیت متمرکز است».[۱۸]

عبدالرضایی که «شاعر آنارشیست» نیز نامیده می‌شود، یکی از ۳۴ شاعر بین‌المللی است که آثارش توسط کتابخانه ملی بریتانیا برای آرشیو صدا انتخاب شده‌است.[۱] اشعار او به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ترکی، اسپانیایی، عربی، پرتغالی، هلندی، سوئدی، فنلاندی، کرواتی، اردو و … ترجمه و منتشر شده‌است.[۱۹] او همچنین مدیر و صاحب امتیاز مجله فایل شعر است.[۲۰][۲۱] این مجله مرجع تخصصی شعر و داستان است که ماهانه توسط انتشارات کالج شعر، منتشر می‌شد.[۲۲]

شعر عبدالرضایی در دهه هفتاد به دلیل پرداختن هنرمندانه به موضوعات دشوار در میان ایرانیان شهرت یافت. تاریخ سیاسی پر آسیب ایران در چهار دهه گذشته از موضوعات اصلی بسیاری از هنرهای معاصر ایران بوده‌است. شعر عبدالرضایی بهترین نمونه آن است.[۲۳]

عبدالرضایی را «یکی از تأثیرگذارترین شاعران ایران» معرفی کرده‌اند.[۲۴] او را همچنین «یکی از جدی‌ترین و جنجالی‌ترین شاعران نسل جدید شعر فارسی» می‌شناسند.[۱۹]تأثیر او حتی بر بسیاری از نویسندگان و پدید آورندگان ژانرهای مختلف غیرقابل انکار است و انگیزه گروهی از شاعران جوان برای ایجاد فرم و ساختار تازه در شعر نو فارسی است.[۱] جنبش شعر نو فارسی دارای زبان محاوره‌ای و موضوعات مدرن است که از مضامین سنتی احساسات سطحی و غیره عبور می‌کند.[۱۸][۲۵]

قریب به اتفاق شاعران و منتقدان مطرح ایرانی مثل عبدالعلی دستغیب، محمد حقوقی، رضا براهنی، فرخ تمیمی، عمران صلاحی، سیمین بهبهانی، منوچهر آتشی، عنایت سمیعی و … دربارهٔ آثارش نوشته‌اند. عبدالعلی دستغیب در مقالهٔ " همیشه آنکه شعری می‌نویسد شعرهای دیگری را پاک می‌کند!" که در مجلهٔ شعر منتشر شده، به نقد و بررسی مجموعه شعر "پاریس در رنو" پرداخته‌است.[۲۶] «کروکیِ شعرهای من را درد می‌کشد»، عنوان مقاله‌ای است از سلسله مقاله‌های «تیرداد نصری» که در مجلهٔ شعر منتشر شده و در آن با نگاهی تحلیلی به بررسی آثار علی عبدالرضایی پرداخته‌است.[۲۷] امین قضایی در مقاله‌ای به نقد و بررسی مجموعهٔ «شینما» پرداخته‌است.[۲۷] مجیب مهرداد در مقاله‌ای با نگاهی زیبایی‌شناسانه به جریان شعر پساهفتادی به تحلیل و بررسی شعر علی عبدالرضایی پرداخته‌است.[۲۸] کتاب «شلیک به سنت» مجموعه مقالات منصور پویان پیرامون آثار علی عبدالرضایی است. این کتاب توسط نشر پاریس منتشر شده‌است.[۸] سعید احمدزادهٔ اردبیلی در کتاب «نوشتار هرگز» به نقد و بررسی آثار علی عبدالرضایی پرداخته‌است. این کتاب را نشر پاریس منتشر کرده‌است.[۲۹] پرهام شهرجردی در کتاب «خطر شعر» که توسط نشر پاریس منتشر شده، به نقد و بررسی اشعار علی عبدالرضایی پرداخته‌است.[۳۰]

دیدگاه‌های سیاسی[ویرایش]

در سیاست، عبدالرضایی بر این باور است که یک دموکراسی واقعی هرگز نمی‌تواند «از بالا به پایین» اعمال شود بلکه همیشه از پایین به بالا رشد می‌کند.[۱۵]

نظریه‌پردازی سیاسی علی عبدالرضایی که از سال ۲۰۰۰ آغاز شد، همیشه کنشی ضدِ اقتدار داشته و با ترکیب آنارشیسم و اکوسوسیالیسم و خرد پارتی در نهایت به ایرانارشیسم منجر شد.[۳۱] سخنرانی‌های سیاسی او بیشتر در گردهمایی‌های مجازی و زیرزمینی اتفاق افتاده که همه‌شان در وبسایت یوتیوب موجود است. از علی تاکنون مقالات متعدد آنارشیستی منتشر شده که در چندین جلد کتاب الکترونیکی در دسترس علاقمندانش است.[۳۲][۳۳]

ایرانارشیسم[ویرایش]

علی عبدالرضایی بنیانگذار «حزب ایرانارشیست» است که اعضا و طرفداران بسیار دارد و سالهاست که سخنگوی دو حزب ایرانارشیست و حزب براندازان است که در سال ۱۳۹۶ تأسیس شد.[۳۲] کانون توجه ایرانارشیسم، مسائل متعدد جوامع خاورمیانه از منظر آنارشیسم است.[۳۲][۳۳] ایرانارشیست‌ها علیه حکومت جمهوری اسلامی و فعالیت‌های تروریستی بین‌المللی این حکومت مبارزه می‌کنند.[۱۴][۱۵]

مانیفست ایرانارشیسم عبدالرضایی در هفت بخش تنظیم شده‌است. اولین قسمت به صورت مکتوب در وب سایت ایرانی اخبار روز در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.[۳۱] بعدها به صورت صوتی در یوتیوب آپلود شد.[۳۲] عبدالرضایی در اوایل سال ۲۰۱۶ کتاب «آنارشیست‌ها واقعی‌ترند» را منتشر کرد که مجموعه‌ای از نوشته‌های با بیش از ۴۰۰ صفحه است که دلیل باور او به آنارشیسم برای ایران را توضیح می‌دهد.[۳۳]

مانیفست حزب ایرانارشیست و ۹ کتاب مرتبط با آن، اصولی را که حزب او بر اساس آن بنا شده‌است و تفکری که آن را ترویج می‌کند، توضیح می‌دهد. نزدیکترین آنارشیستها به ایرانارشیسم، باورمندان به اکو آنارشیسم و پست آنارشیسم هستند. دو اصل منحصر به ایرانارشیسم وجود دارد. یکی عدم تمرکز قدرت و دیگری ایجاد ادارات همه‌پرسی.[۱۵]

جهت اجرای تمرکززدایی، عبدالرضایی بر این باور است که هر وزارت‌خانه‌ای با ادارات دولتی وابسته‌اش باید در یک استان مستقر شود تا از این طریق پخش اطلاعات و قدرت و ثروت در سراسر ایران ممکن شود. در این امر باور بر این است که ادارات غیرمتمرکز، مشاغل و ثروتی را که ایجاد می‌کنند بین مردم ساکن در آن مناطق توزیع می‌کنند و همه در پایتخت انباشته نمی‌شود.[۱۵]

با ایجاد ادارات همه‌پرسی، دموکراسی در عمل بیمه می‌شود. این ادارات هر شش ماه، وظیفه جمع‌آوری آرای مردم در امور مربوط به اداره کشور را بر عهده خواهند داشت و هر گونه فرصتی را برای ایجاد دیکتاتوری از بین می‌برند.[۱۵]

عبدالرضایی همچنین دو نوع دموکراسی را برای ایران در نظر می‌گیرد که آن را «دموکراسی ترکیبی» متشکل از دموکراسی‌های مستقیم و غیرمستقیم می‌نامد. در دموکراسی مستقیم، کارنامه مدیران کشور و استان‌ها از طریق همه‌پرسی به رأی عموم مردم گذاشته می‌شود تا مردم برای چهار سال مجبور نباشند برای یک انتخاب اشتباه، تاوان دهند. در دموکراسی غیرمستقیم، نمایندگان مجلس و رئیس‌جمهور هر چهار سال از طریق انتخابات سراسری تعیین می‌شوند.[۱۵]

تأثیرات[ویرایش]

علی عبدالرضایی تا وقتی که ایران بود، علاقه ویژه‌ای به شاعری فروغ فرخزاد داشت، از میان شاعران غیر ایرانی نیز به آثار ناظم حکمت، ولادیمیر مایاکوفسکی و آرتور رمبو علاقه داشت. علی ضمن اینکه با جان اشبری رابطه دوستانه داشت او را کامل‌ترین شاعر پست‌مدرن آمریکا می‌دانست.[۷]

عبدالرضایی در فلسفه متأثر از فردریش نیچه، میشل فوکو، زیرساخت ذهنی مارکی دو ساد و ژیل دلوز است. نظریه پساآنارشیسم ساول نیومن را نیز می‌پسندد و آن را به ایرانارشیسم نزدیک می‌داند.[۷]

گفتگوها[ویرایش]

  • I still write because I’m sorry، چاپ شده در Poetry International Web. عبدالرضایی در این گفتگو که با معتبرترین وبسایت شعر جهان انجام شده، به توضیح نظریه شعری خود با رویکردی نومدرنیستی می‌پردازد.[۷]
  • گفتگو با مجله مکزیکی «The Ofi Press Magazine" که توسط سردبیر این نشریه “جک لیتل» انجام شده‌است.[۴]
  • The Poet of Creativity In Exile، علی عبدالرضایی از جایی که اکنون زندگی می‌کند و می‌نویسد، در تبعید، در لندن، با Paloma Concierta صحبت می‌کند.[۳۴]
  • گفتگو با علی عبدالرضایی و ابول فروشان، گفتگو کننده: Cathy Aitchison، ضبط شده در Platforma Festival در دسامبر ۲۰۱۱ در لندن.[۳۵]
  • Exile isn’t always freedom، اختصاصی World Press Freedom Day، رادیو بین‌الملی هلند، 2010.[۳۶]
  • گفتگوی صدای آمریکا با علی عبدالرضایی دربارهٔ انتخاب وی توسط کتابخانه مرکزی بریتانیا به عنوان یکی از سی‌وسه شاعر جهانی.[۳۷]
  • گفتگوی امین قضایی با علی عبدالرضایی[۳۸]

مقاله‌ها[ویرایش]

  • Fragments: Part 1, Part 2, Poetrymag, Abol Foroushan, 2009
  • The Risk of Poetry, Poetry International Web, 2010[۳۹]
  • Speaking in the voice of a generation, ALI ABDOLREZAEI’S POETRY, Poetry International Web, 2009[۱۸]
  • نقد عبدالعلی دستغیب دربارهٔ پاریس در رنوی علی عبدالرضایی[۲۶]
  • علی عبدالرضایی در شعر افغانستان، مجیب مهرداد[۲۸]
  • نگاهی به شعر علی عبدالرضایی، رزا جمالی

فستیوال‌ها[ویرایش]

  • Sens Public Festival, Paris, France, 2011.
  • Platforma Festival, London, UK, 2011.[۴۰]
  • Acts of Memory Festival, on human rights subject. Counterpoint, London, UK, 2011.[۴۱]
  • Poetes a Paris, Paris, France, 2012.
  • The First International Kosovo Poetry Festival, 2015.
  • The Writers Conference, Nottingham, UK, 2015. Abdolrezaei recited some of his poems and spoke on censorship.[۴۲]
  • Human Rights Poetry Festival. London, UK, 2016.[۴۳]
  • The Danger of Words in the Age of Danger Symposium, London,UK, 2017. Abdolrezaei spoke on the subject of censorship and post-censorship[۴۴]

جوایز[ویرایش]

  • در سال ۱۳۹۲ کتاب «مادرد» او به عنوان «کتاب سال» منتقدان و شاعران حرفه‌ای ایران انتخاب شد. در این داوری بیش از نود تن از بهترین منتقدان و شاعران مستقل ایرانی شرکت داشتند.[۴۵]
  • در سال ۱۳۹۳، «عاشق ماشق» نیز به عنوان دومین کتاب برتر سال در همین مسابقه انتخاب شد.

فهرست کتاب‌ها[ویرایش]

  • تنها آدمهای آهنی در باران زنگ می‌زنند، ویستار، تهران، ۱۹۹۱.[۴۶]
  • نام این کتاب را شما بگذارید، شمال، تهران ۱۹۹۲.[۴۷]
  • پاریس در رنو، نارنج، تهران، ۱۹۹۶.[۴۸]
  • این گربه عزیز، نارنج، تهران، ۱۹۹۷.[۴۹]
  • فی البداهه، نیم‌نگاه، تهران، ۱۹۹۹.[۵۰]
  • جامعه، نیم‌نگاه، تهران، ۲۰۰۰.[۵۱]
  • شینما، کتابی از علی عبدالرضایی و افشین شاهرودی همراز، تهران، ۲۰۰۱.[۵۲]
  • من در خطرناک زندگی می‌کردم، پاریس، ۲۰۰۵.[۵۳]
  • هرمافرودیت، پاریس، ۲۰۰۶.[۵۴]
  • کادویی در کاندم، پاریس، ۲۰۰۶.[۵۵]
  • رکیک تر از ادبیات، پاریس، ۲۰۰۷.[۵۶]
  • In Riskdom Where I Lived, Publisher: Exiled Writers Ink (2008)[۵۷]
  • پس خدا وجود داره، پاریس، ۲۰۱۰.[۵۸]
  • ترور، لندن، ۲۰۰۹.[۵۹]
  • فکبوک، لندن، ۲۰۰۹.[۶۰]
  • لااله الا لاو، پاریس، ۲۰۱۰.[۶۱]
  • Ese عنوان کتابی حاوی ترجمه شعرهای علی عبدالرضایی به اسپانیایی، نشر: PoetruPub (2010)[۶۲]
  • Sixology, Publisher: PoetryPub (2010)[۶۳]
  • zerbombt doch all das weinen (ترجمه المانی شعرهای عبدالرضایی)، نشر PoetryPub(2010)[۶۴]
  • ÖLÜRƏMSƏ KİM BU YALNIZLIĞA DÖZƏR (ترجمه شعرهای عبدالرضایی به ترکی استانبولی)، نشر: شعر پاریس (2010)[۶۵]
  • دوایین چرکه (ترجمه شعرهای عبدالرضایی به زبان کردی)، نشر: پساهفتاد، 2011[۶۶]
  • احتساب (ترجمه شعرهای عبدالرضایی به زبان اردو)، نشر: پساهفتاد، 2011[۶۷]
  • کومولوس (ترجمه‌ها شعرهای علی عبدالرضایی به ترکی آذربایجانی)، نشر: شعر پاریس، 2011[۶۸]
  • دوربین مخفی، لندن، هشتاد، ۲۰۱۱.[۶۹]
  • حکمت س، هشتاد، لندن، ۲۰۱۱.[۷۰]
  • فانتزی، نشر سه پنج، دوبی، ۲۰۱۱.[۷۱]
  • بدکاری، علی عبدالرضایی، سال نشر ۲۰۱۱، نشر ناکجا[۱]
  • زخم باز سال نشر ۲۰۱۲، نشر ناکجا[۷۲]
  • No one says yes twice, Publisher: London Skool (7 July 2012)[۷۳]
  • Short & little like i, Publisher: CreateSpace Independent Publishing Platform (8 May 2012)[۷۴]
  • زرتشت برای چه می‌خندید؟، نشر ناکجا، 2013[۷۵]
  • خدایا مرا ببخش، حالا نه! سال نشر ۱۳۹۳، نشر چشمه[۷۶]
  • مادرد، سال نشر ۱۳۹۲، نشر بوتیمار[۷۷]
  • گاز دنده گاز، سال نشر ۱۳۹۳، نشر بوتیمار[۷۸]
  • عاشق ماشق، سال نشر ۱۳۹۳، نشر بوتیمار[۷۹]
  • شب‌نشینی با مثل هیچ‌کس (گفتگوی محمد حسین ابراهیمی با علی عبدالرضایی، پاریس، ۱۳۹۰[۸۰]
  • دیلِ گپ، انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۲]
  • آنارشیست‌ها واقعی ترند، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۳]
  • آب لاکو، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۴]
  • تختخواب میز کار من است، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۵]
  • من با قبول مخالفم، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۶]
  • جمهوری اسپاگتی، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۷]
  • اروتیکا، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۸]
  • شهر نو، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۹]
  • این سؤال ابدی، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵ [۱۰]
  • رجال الحدید فقط یصدءون تحت المطر (کتابی حاوی ترجمه عربی شعرهای عبدالرضایی)، نشر: PoetryPub (2016)[۸۱]
  • I am the i، انتشارات کالج شعر، 2017[۸۲]
  • Kismet: A Danse Macabre Anthology, Publisher: Independently published (10 Jan. 2018)[۸۳]
  • Belles-Lettres: A Danse Macabre Anthology, Publisher: Independently published (9 April 2018)[۸۴]
  • کارناوال‌های انتخاباتی، علی عبدالرضایی، انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۶ [۱۱]
  • نقاشعر، کتابی از علی عبدالرضایی و امیرحسین جاویدمهر، سال نشر ۱۳۹۶، نشر هشت [۱۲]
  • فراداستانِ فرودستان، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1396[۸۵]
  • ایرانارشیست‌ها از فردا آمده‌اند، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1397[۸۶]
  • چگونه شعری ننویسیم؟، نشر: کالج شعر، 1397[۸۷]
  • شرلوژی، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1397[۸۸]
  • فرهنگنامه ایرانارشیستی، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1398[۸۹]
  • پایان اسلام در ایران، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۹۰]
  • سپاهِ روسپیه، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۹۱]
  • چپِ ملی، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۹۲]
  • گرگِ نزدیک، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۹۳]
  • آپان‌گان، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۹۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ ۱٫۸ "Ali Abdolrezaei (poet) - Iran - Poetry International" (به انگلیسی). Archived from the original on 2 April 2016. Retrieved 2017-10-22.
  2. «BBC Monitoring – Essential Media Insight». monitoring.bbc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  3. admin (۲۰۱۸-۰۷-۱۲). «من با قبول مخالفم! علی عبدالرضایی». ایرانارشیسم. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ «The Ofi Press Magazine». The Ofi Press Magazine. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  5. «مجلهٔ شعر در هنر نویسش:: www.poetrymag.info:: پاریس در رنو، علی عبدالرضایی». web.archive.org. ۲۰۰۷-۰۲-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ «فضای ادبیات معاصر ایران در انحصارِ میان مایه‌هاست». خبرگزاری ایلنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ ۷٫۵ ۷٫۶ «An interview with Ali Abdolrezaei (poet) - Iran - Poetry International». www.poetryinternational.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ admin (۲۰۱۸-۰۷-۱۲). «شلیک به سنت_منصور پویان». ایرانارشیسم. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  9. «ذهن دیکتاتورزده و دموکراسی در شعر (گفتگو با علی عبدالرضایی پیرامون مولفه‌های شعر دهه هفتاد)». روزنامه صبح امروز. ۱۰ آذر ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ آوریل ۲۰۱۶.
  10. «Ali Abdolrezaei, Iran». Poetry international rotterdam. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ آوریل ۲۰۱۶.
  11. «سعی کردم دور از مد حرکت کنم». خبرگزاری مهر. ۲۱ دی ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۲۲ فروردین ۱۳۹۵.
  12. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. بیش از یک پارامتر |عنوان= و |title= داده‌شده است (کمک)
  13. Board، The Editorial (۲۰۱۹-۱۱-۱۸). «Opinion | Uprisings Against the Mullahs» (به انگلیسی). Wall Street Journal. شاپا 0099-9660. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ «Poetry v. the Body Politic - Iran - Poetry International». www.poetryinternational.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ ۱۵٫۳ ۱۵٫۴ ۱۵٫۵ ۱۵٫۶ admin (۲۰۲۲-۰۲-۱۲). «مرامنامهٔ حزب براندازان». ایرانارشیسم. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  16. «Iranarchist Party Manifisto, Iranarchism party, Iranarchism Partei». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۰۹-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  17. "سبک ادبی مجموعه شعری «درغارهای پر از نرگس» علی باباچاهی The Literary Style of Ali Baba Chahi's collected poems In Caves full of Daffodils". Journal of the College of Languages (به انگلیسی) (42). 2020.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ ۱۸٫۴ «Speaking in the voice of a generation (article) - Iran - Poetry International». web.archive.org. ۲۰۱۷-۱۰-۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ «Abdolrezaei, Ali». web.archive.org. ۲۰۲۲-۰۱-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
  20. . وبگاه دانلود مجلات فایل شعر http://kalej.net/magazine/. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  21. . وبگاه دانلود مجلات فایل شعر https://en.calameo.com/accounts/5275644. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  22. . وبگاه انتشارات مجلات و کتاب‌های کالج http://kalej.net/magazine/. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  23. "Ali Abdolrezaei". Wikipedia (به انگلیسی). 2021-12-15.
  24. "PEN: Human Rights and Writing in Iran". Varsity Online (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-05.
  25. Exiled (۲۰۱۵-۰۴-۲۲). «Ali Abdolrezaei | exiled» (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ «نقدهای پیر نقادی، «عبدالعلی دستغیب» منتشر شد». کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی. ۱۹ دی ۱۳۹۱.
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ «کتاب این سؤال ابدی! علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ . وبگاه رسمی پنجره http://panjara.dk/articles/?mode=view&id=52. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  29. «نوشتار هرگز_سعید احمدزاده اردبیلی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  30. «انجمن شعر - پرسش و پاسخ: ادبیاتی که می‌آید / گفت وگو با پرهام شهرجردی Showing 1-4 of 4». www.goodreads.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ «akhbare-rooz (iranian political Bulletin)». web.archive.org. ۲۰۱۹-۰۲-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ ۳۲٫۲ ۳۲٫۳ وقت ایرانارشیسم 1، علی عبدالرضایی, retrieved 2022-03-05
  33. ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ ۳۳٫۲ «کتاب آنارشیست‌ها واقعی‌ترند». ایرانارشیسم. ۲۰۱۸-۰۷-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
  34. «Ali Abdolrezaei: What it means to create in exile + علی عبدالرضایی شاعر خلاقیت در تبعید». NEW PARLIAMENT MAGAZINE. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۳.
  35. Ali Abdolrezaei and Abol Froushan interview (به انگلیسی), retrieved 2022-03-13
  36. «World Press Freedom Day special | Radio Netherlands Worldwide». web.archive.org. ۲۰۱۷-۱۰-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۳.
  37. گفتگوی صدای آمریکا با علی عبدالرضایی، شاعر, retrieved 2022-03-13
  38. Ali Abdolrezaei, retrieved 2022-03-13
  39. «The risk of poetry (article) - Iran - Poetry International». web.archive.org. ۲۰۱۷-۱۰-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۳.
  40. Ali Abdolrezaei & Abol Froushan @ Platforma Festival, retrieved 2022-03-13
  41. Act 37 Counterpoint, retrieved 2022-03-13
  42. "The Writers' Conference programme 2015 by Silbercow - Issuu". issuu.com (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-13.
  43. «Exiled Writers: Poetry and Human Rights – The Poetry Society». poetrysociety.org.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۳.
  44. "The Danger of Words in the Age of Danger, CCLPS, SOAS, University of London". www.soas.ac.uk (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-13.
  45. «آثار برگزیده ادبیات در نظرسنجی ماهنامه تجربه اعلام شد». www.radiozamaneh.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  46. علی عبدالرضایی. «تنها آدمهای آهنی در باران زنگ می‌زنند». http://www.poetrymag.ws/revue/ebook/aadmhaayehaahani/. کالج شعر. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  47. «نام این کتاب را شما بگذارید». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۱ مارس ۲۰۲۰.
  48. «پاریس در رنو». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  49. «این گربه عزیز». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  50. «فی البداهه». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  51. «جامعه». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  52. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  53. «من در خطرناک زندگی می‌کردم». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  54. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  55. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  56. «رکیک تر از ادبیات». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  57. «In Riskdom Where I Lived, Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  58. «پس خدا وجود داره». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  59. ترور
  60. فکبوک
  61. «لااله الا لاو». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  62. «Ese_Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  63. «Sixology_Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  64. «!zerbombt doch all das weinen_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱. کاراکتر zero width joiner character در |نشانی= در موقعیت 19 (کمک)
  65. «"ÖLÜRƏMSƏ KİM BU YALNIZLIĞA DÖZƏR"_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  66. «دوایین چرکه_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  67. «‏احتساب_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  68. «کومولوس (ترجمه)_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  69. دوربین مخفی
  70. حکمت س
  71. «فانتزی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  72. سید ابراهیم نبوی (۲۰ دسامبر ۲۰۱۲). «زخم باز علی عبدالرضایی». وبگاه ندای سبز آزادی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۹ آوریل ۲۰۱۶.
  73. «No one says yes twice Kindle Edition».
  74. «Short & little like i».
  75. «زرتشت برای چه می‌خندید؟». وبگاه نشر ناکجا.
  76. «خدایا مرا ببخش، حالا نه!». http://www.khabaronline.ir/detail/393942/culture/book. وبگاه خبر آنلاین. ۱۹ بهمن ۱۳۹۳. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  77. «تحلیل روانکاوانه کتاب «مادرد» از «علی عبدالرضایی»». http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2944969. روزنامه اعتماد شماره ۲۹۵۳. ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  78. «۴ مجموعه شعر سپید جدید منتشر شد». خبرگزاری مهر. ۱۶ اسفند ۱۳۹۳.
  79. «استقبال از کتاب‌های علی عبدالرضایی در کتابفروشی‌ها». http://donya-e-eqtesad.com/بخش-فرهنگ-هنر-32/833204-استقبال-از-کتاب-های-علی-عبدالرضایی-در-کتابفروشی-ها-عاشق-ماشق. روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۳۱۶. ۱۶ مهر ۱۳۹۳. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  80. «شب‌نشینی با مثل هیچ‌کس». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
  81. «رجال الحدید فقط یصدءون تحت المطر» (PDF).
  82. «I AM THE i_Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  83. «Kismet: A Danse Macabre Anthology».
  84. «Belles-Lettres: A Danse Macabre Anthology».
  85. «فراداستانِ فرودستان_علی عبدالرضایی». ایرانارشیسم. ۲۰۱۸-۰۷-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  86. «کتاب ایرانارشیست‌ها از فردا آمده‌اند». ایرانارشیسم. ۲۰۱۸-۱۰-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  87. «چگونه شعری ننویسیم (جلد اول)_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
  88. "کتاب شرلوژی / علی عبدالرضایی". ایرانارشیسم (به انگلیسی). 2019-01-22. Retrieved 2022-03-08.
  89. «فرهنگنامه ایرانارشیستی، ایرانارشیست، حزب ایرانارشیست، براندازان، علی عبدالرضایی». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۰۲-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  90. «پایان اسلام در ایران». ایرانارشیسم. ۲۰۲۱-۰۳-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  91. ««سپاهِ روسپیه» اثر علی عبدالرضایی (موتا)». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۱۲-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  92. «چپِ ملّی جدیدترین اثر علی عبدالرضایی (موتا)». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۰۷-۰۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  93. «گرگِ نزدیک». ایرانارشیسم. ۲۰۲۲-۰۲-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
  94. «آپان‌گان». ایرانارشیسم. ۲۰۲۲-۰۲-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.


متن چپ‌چین‌شده