علی عبدالرضایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علی عبدالرضایی
Ali Abdolrezaei.jpg
علی عبدالرضایی - شاعر ایرانی
زاده ۱۰ آوریل ۱۹۶۹(۱۹۶۹-04-۱۰) ‏(۴۷ سال)
۲۱ فروردین ۱۳۴۸
لنگرود، ایران
شغل شاعر، نویسنده
زبان فارسی
ملیت ایرانی
شهروند بریتانیا
آموزش مهندسی مکانیک
آلما ماتر دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران

علی عبدالرضایی (زادهٔ ۲۱ فروردین ۱۳۴۸) شاعر، نویسنده و نظریه‌پرداز ادبی ایرانی است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

علی عبدالرضایی در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۴۸ در لنگرود متولد شد. پس از اتمام دورهٔ متوسطه و به منظور ادامه‌تحصیل به تهران نقل مکان کرد. عبدالرضایی فارغ‌التحصیل رشتهٔ مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران است و تاکنون ۴۳ کتاب در زمینه شعر و داستان و نطریه ادبی منتشر کرده است. عبدالرضایی عضو فعال کانون نویسندگان ایران بوده و به دلیل سانسور شدید و بروز مشکلاتی برای خود وی،[۱] اواخر سال ۲۰۰۱ از ایران خارج شد و هم اکنون رئیس بنیاد نویسندگانِ در تبعید بریتانیاست که شاعران نویسندگان بیش ازچهل کشور دنیا در آن عضویت دارند.[۲]
عبدالرضایی فعالیت حرفه‌ای خود در زمینه شعر را از سال ۱۳۶۷ آغاز کرد.[۳]وی بعد از منع شدن از تدریس و سخنرانی و عدم صدور مجوز انتشار کتابهایش از ایران خارج شد. پس از خروج از ایران مدت کوتاهی در آلمان و سپس دو سال در فرانسه سکونت داشت و در سال ۲۰۰۵ به لندن، محل زندگی و کار فعلی خود رفت.[۴]

زندگی شعری[ویرایش]

علی عبدالرضایی شاعر و نظریه پردازی است كه با طرح نظریاتش در شعر دهد هفتاد، و تعريف مولفه ها و درايه های تازه شعری در تابستان سال ۷۳ شمسی توجه بسياري از شاعران و منتقدان را به خود جلب كرد.[۵] از ۴۳ کتابی که تاکنون منتشر کرد یازده کتاب در ایران و بقیه در تبعید به چاپ رسید.[۶] او یکی از شاعران و نظریه پردازان شعر دهه هفتاد است و بر بسیاری از همنسلانش تأثیر گذاشت. شعرهای عبدالرضایی به اغلب زبان‌های مطرح دنیا ترجمه و منتشر شده[۷] و وی در جشنواره‌های جهانی شعری متعددی شرکت کرده و به شعرخوانی پرداخته است..[۸] قریب به اتفاق شاعران و منتقدان مطرح ایرانی مثل عبدالعلی دستغیب، محمد حقوقی، رضا براهنی، فرخ تمیمی، عمران صلاحی، سیمین بهبهانی، منوچهر آتشی، عنایت سمیعی و ... دربارهٔ آثارش نوشته‌اند.[۹] عبدالرضایی همچنین از زمره سی و سه شاعر برگزیده از سراسر جهان است که متن و صدای شعرهایش در آرشیو صدای کتابخانه ملی بریتانیا نگهداری می‌شود.[۱۰]

نفوذ و تأثیرگذاری ادبی[ویرایش]

او با طرح نظریات و پیشنهادهای تازهٔ خود در قالب شعر، مصاحبه و سخنرانی تأثیر غیرقابل انکاری بر نحوهٔ سرایش بسیاری از شاعران داشته و به همراه تعداد از شاعران هم‌نسل خویش توانست تحرکی تازه در فضای شعر فارسی ایجاد کند.[۱۱] عبدالرضایی از جمله شاعرانی است که موفق شد از همان آغاز کار، فردیت مستقل شعری خود را تبیین کند و از شاعران شاخص دهه هفتاد لقب بگیرد.[۱۲] عبدالرضایی ۳۷ مجموعه شعر نوشته است. عبدالرضایی از زمره انگشت شمار شاعران معاصر ایرانی ست که شعرهایش به اغلب زبان‌های مطرح دنیا ترجمه و منتشر شده است.اشعار او به زبان‌های گوناگون از جمله انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ترکی، اسپانیایی، عربی،[۱۳] پرتغالی، هلندی، سوئدی، فنلاندی، کرواسی و اردو ترجمه شده است.[۱۴]

آثار[ویرایش]

  • تنها آدمهای آهنی در باران زنگ می‌زنند، ویستار، تهران، ۱۹۹۱.[۱۵]
  • نام این کتاب را شما بگذارید، شمال، تهران ۱۹۹۲.[۱۶]
  • پاریس در رنو، نارنج، تهران، ۱۹۹۶.[۱۷]
  • این گربه عزیز، نارنج، تهران، ۱۹۹۷.[۱۸]
  • فی البداهه، نیم‌نگاه، تهران، ۱۹۹۹.[۱۹]
  • جامعه، نیم‌نگاه، تهران، ۲۰۰۰.[۲۰]
  • شینما، همراز، تهران، ۲۰۰۱.[۲۱]
  • من در خطرناک زندگی می‌کردم، پاریس، ۲۰۰۵.[۲۲]
  • هرمافرودیت، پاریس، ۲۰۰۶.[۲۳]
  • کادویی در کاندم، پاریس، ۲۰۰۶.[۲۴]
  • رکیک تر از ادبیات، پاریس، ۲۰۰۷.[۲۵]
  • پس خدا وجود داره، پاریس، ۲۰۱۰.[۲۶]
  • ترور، لندن، ۲۰۰۹.[۲۷]
  • فکبوک، لندن، ۲۰۰۹.[۲۸]
  • لااله الا لاو، پاریس، ۲۰۱۰.[۲۹]
  • دوربین مخفی، لندن، هشتاد، ۲۰۱۱.[۳۰]
  • حکمت س، هشتاد، لندن، ۲۰۱۱.[۳۱]
  • فانتزی، نشر سه پنج، دوبی، ۲۰۱۱.[۳۲]
  • زخم باز[۳۳]
  • زرتشت برای چه می‌خندید؟
  • خدایا مرا ببخش، حالا نه![۳۴]
  • مادرد[۳۵]
  • پاریس در رنو
  • گاز دنده گاز[۳۶]
  • این گربه عزیز
  • عاشق ماشق[۳۷]

منابع[ویرایش]

  1. ،«گفتگوی صدای آمریکا با علی عبدالرضایی، شاعر». تلویزیون صدای آمریکا. 
  2. «Chair: Ali Abdolrezaei»(انگلیسی)‎. Exiled Writers Ink. 
  3. «Interview: Ali Abdolrezaei». The Ofi Press Magazine. 
  4. Pooyan, Mansor; Vaseghi, Sam (1 December 2009). "Ali Abdolrezaei". Poetry International Web. Retrieved 25 May 2015.
  5. «شلیک به سنت (پیرامون آثار علی عبدالرضایی)». منصور پویان. نشر پاریس، ۱۳۸۷. 
  6. «ذهن دیکتاتورزده و دموکراسی در شعر (گفتگو با علی عبدالرضایی پیرامون مولفه‌های شعر دهه هفتاد)». روزنامه صبح امروز، ۱۳۹۲/۰۹/۱۰. 
  7. «Ali Abdolrezaei, Iran». Poetry international rotterdam. 
  8. «سعی کردم دور از مد حرکت کنم». خبرگزاری مهر، ۲۱ دی ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۲۲ فروردین ۱۳۹۵. 
  9. «نقدهای پیر نقادی، «عبدالعلی دستغیب» منتشر شد». کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، سه شنبه، ۱۹ دی ۱۳۹۱. 
  10. «Between Two Worlds: Poetry & Translation»(انگلیسی)‎. وبگاه کتابخانه بریتانیا، 2011-10-14. 
  11. آیناز محمدی. «پیشخوان کتابفروشی‌ها». روزنامه ایران، ۱۰ مهر ۱۳۹۳. 
  12. «حساب " شاعران تفننی " از چهره‌های اصیل شعر دهه هفتاد جداست». خبرگزاری مهر، ۹ خرداد ۱۳۸۴. 
  13. «گزیده شعر ایران در کویت منتشر شد». خبرگزاری مهر، ۷ مهر ۱۳۹۴. 
  14. Little, Jack. "Interview: Ali Abdolrezaei". The Ofi Press Magazine (17). 
  15. «تنها آدمهای آهنی در باران زنگ می‌زنند». مجله شعر در هنر نویسش. 
  16. نام این کتاب را شما بگذارید
  17. پاریس در رنو
  18. این گربه عزیز
  19. فی البداهه
  20. جامعه
  21. شینما
  22. من در خطرناک زندگی می‌کردم
  23. هرمافرودیت
  24. کادویی در کاندم
  25. رکیک تر از ادبیات
  26. پس خدا وجود داره
  27. ترور
  28. فکبوک
  29. لااله الا لاو
  30. دوربین مخفی
  31. حکمت س
  32. فانتزی
  33. سید ابراهیم نبوی. «زخم باز علی عبدالرضایی». وبگاه ندای سبز آزادی، ۲۰ دسامبر ۲۰۱۲. 
  34. «خدایا مرا ببخش، حالا نه!». وبگاه نشر چشمه، ۱۹ بهمن ۱۳۹۳. 
  35. «تحلیل روانکاوانه کتاب «مادرد» از «علی عبدالرضایی»». روزنامه اعتماد شماره ۲۹۵۳، ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳. 
  36. «۴ مجموعه شعر سپید جدید منتشر شد». خبرگزاری مهر، ۱۶ اسفند ۱۳۹۳. 
  37. «استقبال از کتاب‌های علی عبدالرضایی در کتابفروشی‌ها». روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۳۱۶، ۱۶ مهر ۱۳۹۳. 

پیوند به بیرون[ویرایش]