شرف‌الدین رامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شرف الدین حسن بن محمد رامی، (درگذشتهٔ ۷۹۵ ه‍.ق) اهل تبریز، دانشمند، سخنور و شاعر سده هشتم هجری ایرانی[۱] است. محمدعلی تربیت، رامی را در صنایع شعری، ماهر و استاد شمرده و گفته‌است وی در مقابل حدائق‌السحر وطواط کتابی بعنوان «حدائق‌الحقایق» بنام سلطان اویس تالیف کرده‌است و «انیس‌العشاق» نیز یکی دیگر از تألیفات اوست که مجموعهٔ مترادفات جوارح و اعضا یا سفینه اوصاف سراپای محبوبه‌هاست و بدین سبک و شیوه کتابی بی‌نظیر به زبان پارسی است. وی در عهد شاه منصور آخرین پادشاه آل مظفر ملک الشعرای عراق بود، و با سلمان ساوجی و خواجه عبدالقادر مراغه‌ای هم‌عصر بود.[۲]

منابع[ویرایش]

* لغت‌نامهٔ دهخدا، رامی

  1. Ṣanʻaʼ - Ṣawtiyya (New ed. ed.). Leiden [u.a.]: Brill [u.a.] 1995. p. 422-423. ISBN 9004098348. RAM! TABRIZI, SHARAF AL-DIN HASAN b. Muhammad, Persian rhetorician and poet, who flourished in the middle of the 8th/14th century.  |first1= missing |last1= in Authors list (help);
  2. محمدعلی تربیت، دانشمندان آذربایجان، ص ۱۸۹