زبور پهلوی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
زبور پهلوی تنها نوشتهای است که از مسیحیان دوران ساسانی به زبان پهلوی باقی مانده است. این اثر که در میان قطعات یافت شده در تُرفان به دست آمده است، از زبان سریانی به زبان پهلوی یا فارسی میانه ترجمه شده و مترجم آن از نسطوریان ایرانی بوده است. کتابت این نسخه از قرن هفتم یا اوایل قرن هشتم میلادی (سدههای اول و دوم هجری) است ولی نشانههای زبانی دلالت بر دیرینگی بیشتر این ترجمه دارد. برخی از ویژگیهای دستوری و واژگانی که در این ترجمه دیده میشود، با آنچه در کتابهای پهلوی زرتشتی میبینیم متفاوت است و در زبور پهلوی تعدادی وامواژۀ سریانی به کار رفته است.[۱]
پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام، ص ۳۵۳
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. تهران: انتشارات سخن، ۱۳۷۶
Asha, Raham. The Book of Psalms: Pārsīg Fragments. 2013. archived.
نوشتههای پارسی میانه | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| دینی | |||||||||||||||
| غیر دینی |
| ||||||||||||||