دادستان دینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کتاب دادِستان دینی (پهلوی: Dādestān ī Dēnīg)، (آی‌پی‌ای: [daːdestaːn iː deːniːɡ] «داوری‌های دینی») یا پرسش‌نامه (پهلوی: Pursišn-Nāmag) (آی‌پی‌ای: [puɾsiʃnaːmaɡ] «کتابِ پرسش‌ها») از تألیفات منوچهر و از جمله دانشنامه‌های دینی زرتشتی به زبان پارسی میانه است. دادستان دینی که به معنای احکام دینی است یکی از کتابهای بزرگ و معتبر به زبان پهلوی است که در قرن نهم میلادی تألیف شد. همانگونه که از نام این کتاب پیداست مطالب آن دربارهٔ احکام و امور دینی و همچنین روایت‌های پیرامون دین زرتشتی است.

این کتاب شامل پاسخ‌های منوچهر به نود و دو پرسشی است که مهرِخورشید، پسر آذرماه و سایر زرتشتیان از او کرده‌اند. منوچهر برادر زادسپَرَم و فرزند گُشن‌جم بود. وی پیشوای زرتشتیان کرمان و فارس بوده‌است و در نیمه دوم قرن سوم هجری می‌زیسته‌ است. ضمن این پرسش و پاسخ‌ها مطالب گوناگونی از قبیل اصول باورهای زرتشتی، اسطوره‌ها و آیین‌های دینی آمده‌است. این کتاب نثر پیچیده‌ای دارد و از نظر مسائل و دشواری‌هایی که زرتشتیان در سده سوم هجری در برخورد با مسلمانان داشته‌اند، دارای اهمیت است.

منابع[ویرایش]

  • تفضلی، احمد و ژاله آموزگار.زبان پهلوی، ادبیات و دستور آن. تهران: انتشارات معین، ۱۳۷۵.
  • صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات ایران (جلد یکم)، انتشارات فردوسی، چاپ هفدهم

پیوند به بیرون[ویرایش]