محمد بن منور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محمد بن منور نواده شیخابوسعید ابی الخیر و نویسنده کتاب اسرارالتوحید فی مقامات شیخ ابو سعید ابی الخیر[۱] درباره جد خویش است و این کتاب را در سال ۵۷۰ هجری قمری نوشته.

او در قرن ششم هجری می زیسته است.[۲]

وی کتاب خود را به سه باب تقسیم کرد و به ویژه در باب دوم که به بیان حالات شیخ در سال‌های میانی حیات او اختصاص دارد، بسیاری از اقوال و اشعاری را که بر زبان وی رفته بود گردآورد.[۳]

ابوسعید ابوالخیر از عارفان بزرگ و مشهور اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری است. او در سال ۳۵۷ هجری در شهری به نام میهنه یا مهنه از توابع خراسان به دنیا آمد. ابوسعید عاقبت در زادگاهش، در ۴ شعبان ۴۴۰، درگذشت.

منابع[ویرایش]

  1. کتاب درسی پایه ی هشتم. از پارامتر ناشناخته |ادبیات= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. https://vista.ir/content/106980/محمدبن-منور/
  3. «در باب اسرار التوحید و محمدبن منور». کتاب تاریخ ادبیات درسی دوم دبیرستان. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک)