اشوزوشت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اشوزوشت
به خاطر خاستگاه شمالی و سردسیری افسانه‌های اوستا شاید جغد اشوزوشت الهام‌گرفته از جغد برفی (در تصویر) بوده باشد.
کیستی: جغد افسانه‌ای ایرانی
نام دیگر: مرغ بهمن
معنی نام: دوست حق
آفریننده: خدایگان
دشمن: دیوهای مازَنی
ویژگی‌ها: دانستن کتاب مقدس

اَشوزوشت (Ašō.zušta) یا مُرغ بَهمَن نام جغد افسانه‌ای در اسطوره‌های ایرانی است که ناخن می‌خورد.

در اسطوره‌های ایرانی، اشوزوشت را خدایگان آفریده‌اند تا در مقابل اهریمن قرار گیرد. او کتاب می‌داند و هنگامی که گفتارهای کتاب مقدس را برمی‌خواند دیوها به ترس می‌افتند.[۱]

در «صددر» آمده: «خدایگان به افزونی مرغی بیافریده است که او را «آشوزوشت» خوانند و «بهمن‌مرغ» نیز خوانند.[۲]

وردی که باید از سوی دینداران خوانده شود اینست:

«ای مرغ اشوزوشت! از این ناخن‌ها به تو آگاهی می‌دهم و آن‌ها را ویژةٔ تو می‌دانم. باشد تا برای تو نیزه‌ها و کاردهای بسیاری شوند، کمان‌ها و تیرهای شاهین‌پر بسیار و فلاخن‌های بسیاری شوند علیه دیوان مازنی.»[۳]

موارد فوق شاید تشابهی را با نام «آشو زرتشت» ایجاد نماید که هیچ ارتباطی در این بین وجود ندارد. اینگونه افسانه‌ها و داستانهای باستانی ممکن است در طول تاریخ به نحوی دستخوش تغییرات قرار گرفته باشند.

منابع[ویرایش]

  1. Iranian Mythology by Albert j. Carnoy
  2. دهخدا: سرواژه بوف.
  3. Holy Zend Avesta - Vendidad English translation by James Darmesteter, Dhalla, B. N. Dhabhar, L. Mills, J. H. Peterson, C. Bartholomae