جمالی دهلوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جمالی دهلوی
زادروز ۸۶۲ یا ۸۴۵ هجری
درگذشت ۹۴۲ هجری
لقب شیخ جمالی کَنْبَوی، درویش جمالی، ملاجمالی، شاه فضل‌اللّه جمالی، جمال‌الدین فضل اللّه
مذهب تصوف
فرزندان حسن، عبدالحی حیاتی (شاعر)، عبدالرحمان متخلص به گدایی (شاعر)

حامد بن فضل‌اللّه جمالی دِهلَوی، (۸۶۲ یا ۸۴۵ ه. - ۹۴۲ ه.) از پارسی‌گویان هند بود.

وی شاعر، تذکره‌نویس و از مشایخ سهروردیه در هند بود. نام‌آوری او بیشتر به خاطر نوشتن کتاب تذکره سِیرالعارفین است. این تذکره زندگی‌نامه کوتاه سیزده عارف از سلسله‌های چشتیه و سهروردیه را در بر دارد.

جمالی در زمان پادشاهی بهلول لودی (۸۵۵-۸۹۴ هجری) زاده شد و در زمان سکندر لودی (۸۹۴-۹۲۳ ه.) شهرت همگانی یافت.

آثار[ویرایش]

آثار منسوب:

  • بیان الحقایق احوال سیدالمرسلین، در شرح احوال پیامبر
  • محبوب‌الصادقین، (شامل پنج مثنوی)

منابع[ویرایش]

  • بر پایه پیشگفتار: جمالی دهلوی، مثنوی مهر و ماه (۹۰۵ ه.)، مقدمه و تصحیح حسام‌الدین راشدی، راولپندی: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، ۱۳۵۳ خورشیدی