جمالی دهلوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جمالی دهلوی
زادهٔ۸۶۲ یا ۸۴۵ هجری
هند
درگذشت۹۴۲ هجری
هندوستان
مدفنهندوستان
محل زندگیهندوستان و ایران
ملیتهندوستان
پیشهشاعر و نویسنده
آثارمهر و ماه
عنوانجمالی کَنْبَوی، درویش جمالی، ملا جمالی، شاه فضل‌اللّه جمالی، جمال‌الدین فضل‌اللّه
مذهبتصوف
فرزندانحسن، عبدالحی حیاتی (شاعر)، عبدالرحمان متخلص به گدایی (شاعر)

حامد بن فضل‌اللّه جمالی دِهلَوی، (۸۶۲ یا ۸۴۵–۹۴۲ قمری) از پارسی‌گویان هند بود.

وی شاعر، تذکره‌نویس و از مشایخ سهروردیه در هند بود. نام‌آوری او بیشتر به خاطر نوشتن کتاب تذکره سِیر العارفین است. این تذکره زندگی‌نامه کوتاه سیزده عارف از سلسله‌های چشتیه و سهروردیه را دربردارد.

جمالی در زمان پادشاهی بهلول لودی (۸۵۵–۸۹۴ هجری) زاده شد و در زمان سکندر لودی (۸۹۴–۹۲۳ قمری) شهرت همگانی یافت.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

آثار منسوب:

  • بیان الحقایق احوال سید المرسلین، در شرح احوال پیامبر
  • محبوب الصادقین، (شامل پنج مثنوی)

منابع[ویرایش]

  • بر پایه پیشگفتار: جمالی دهلوی، مثنوی مهر و ماه (۹۰۵ ه)، مقدمه و تصحیح حسام‌الدین راشدی، راولپندی: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، ۱۳۵۳ خورشیدی